Πλήρωσε τα λύτρα για το MARAN CENTAURUS ο όμιλος Αγγελικούση

Ο όμιλος Αγγελικούση όπως ανακοίνωσε το Ρόιτερ πλήρωσε τα λύτρα για το TANKER MARAN CENTAURUS:

UPDATE 2-Ransom paid for oil tanker,

Somalia pirates feud

Sun Jan 17, 2010 5:45pm GMT

* Biggest ever ransom paid for Greek-flagged tanker

* Oil tanker has 2 million barrels of oil onboard

(Adds comment, background)

By Mohamed Ahmed and Abdi Guled

MOGADISHU, Jan 17 (Reuters) - The largest ransom ever paid to Somali pirates was dropped on Sunday onto a Greek-flagged oil tanker with two million barrels of oil on board, pirates and maritime officials said.

An aircraft dropped a ransom believed to be between $5.5 million and $7 million for the release of the tanker which was hijacked near the Indian Ocean archipelago of the Seychelles, the officials said.

The Maran Centaurus was seized on Nov. 29 with nine Greeks, two Ukrainians, one Romanian and 16 Filipinos on board and the ransom dwarfs amounts paid previously for vessels held captive by Somali sea gangs.

The tanker has yet to be freed as a dispute between rival pirate gangs over the spoils means the recipients are wary of returning to the coastal haven of Haradheere with their booty.

"The problem is now that the pirates on the vessel will not be able to return to the shore, because of the infighting. At present there is a stand-off and nobody can predict how the release will develop," said Ecoterra International, a Nairobi-based group that monitors shipping off Somalia.

Earlier on Sunday, pirates aboard the tanker and rivals in speedboats fired at each other in a tussle for control of the vessel before the ransom was due to be delivered.

Pirates aboard a hijacked ship nearby and local elders onshore told Reuters helicopters from Western navies patrolling the waters off Somalia fired at the speedboats, clearing them from the area before the cash was dropped.


A $3 million ransom was paid for the release of another oil tanker, the Sirius Star, in January 2009. Ransoms around that figure have been paid subsequently for the release of merchant shipping vessels.

Ransom negotiators and middlemen have become expert at depositing large amounts of cash on vessels. The ransom paid for the Sirius Star 2009 floated down onto the deck in an orange canister suspended from a parachute.

The pirates in the speedboats had threatened to set the tanker ablaze if they did not receive a share of the spoils.

"We have risked our lives in hijacking the ship. These Haradheere men cannot deprive us of our rights," a pirate called Aden told Reuters. "If need be, we shall start a fire as soon as the ransom is about to arrive."

Somali pirates had a bumper year in 2009. Worldwide piracy attacks surged nearly 40 percent, with Somali pirates accounting for more than half of the 406 reported incidents, according to the International Maritime Bureau (IMB).

Typically, the pirates hold the ships and crew hostage until they are paid ransoms and free the vessels. With ransom payments running into millions of dollars, the stakes are high for the gunmen in their poor, anarchic Horn of Africa nation.

At the end of last year, Somali pirates were holding at least 12 vessels for ransom with 263 crew members of various nationalities as hostages, the IMB said last week.

Ransoms are usually divided between the hijackers -- with bigger shares going to those who first boarded the vessel -- people who have invested in the pirate ventures, those who guard moored ships and local communities onshore.

There is even a small pirate "stock exchange" in Haradheere where Somalis can contribute money or weapons to the sea gangs in return for a dividend when ransoms are paid. (Additional reporting by Abdi Sheikh in Mogadishu and David Clarke in Nairobi; writing by David Clarke; editing by Myra MacDonald)


Τα λύτρα πληρώθηκαν, και τα συγχαρητήρια στον όμιλο Αγγελικούση αξίζουν πραγματικά διότι μπρος στον αυξημένο κίνδυνο τόσο για το πλήρωμα όσο και για το σκάφος και την επαπειλούμενη οικολογική καταστροφή δεν τρέναρε τις διαπραγματεύσεις και θέλησε καταβάλλοντας ακόμη και τέτοιου ύψους λύτρα να θέσει τέρμα στην αγωνία των ομήρων και όλων όσων ανησυχούσαν για την τύχη τους.

Όμως τα πράγματα εκεί κάτω δεν είναι και τόσο ρόδινα. Δείτε σχετικά και την προηγούμενη ανάρτησή μας όσοι δυσκολεύεστε με τα αγγλικά:

όπου και αναφέρουμε με βάση την ανακοίνωση του Ρόιτερ ότι οι πειρατές έχουν ανοίξει μεταξύ τους διαμάχη για τη μοιρασιά των λύτρων και η αγωνία παραμένει για την τύχη του πληρώματος και του σκάφους.

Είθε γρήγορα να μπει τέλος και στην αγωνία αυτή και το συντομότερο δυνατόν να αφεθεί ελεύθερο το MARAN CENTAURUS.

Η σκέψη όλων μας είναι κοντά στους ομήρους κατά κύριο λόγο και κατά δεύτερο στους συγγενείς τους που τόσες βδομάδες καρδιοκτυπούν αλλά και στο επιτελείο της εταιρείας Αγγελικούση. Ευχόμεθα αίσιο τέλος στη μεγάλη αυτή περιπέτεια και ποτέ ξανά καράβι να μη βρεθεί σε τέτοια θέση.


  • Θερμά ευχαριστήρια εκφράζουμε στον κάπταιν N. Plakas που χάρη στο δικό του μέιλ και πάλι πληροφορηθήκαμε για τις εξελίξεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...






Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο





Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.