BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

Προκλητική συνδρομή στο πλοίο Filitsa από το υστέρημα του ελληνικού λαού




Διάβαζα την είδηση και δεν πίστευα στα μάτια μου:

http://www.hellenicnavy.gr/new_details.asp?hn_new_id=1729


5/2/2010 Συνδρομή Φ/Γ ΣΑΛΑΜΙΣ στο M/V FILITSA


Βραδινές ώρες της Δευτέρας 1 Φεβρουαρίου κι ενώ η Φ/Γ ΣΑΛΑΜΙΣ συνόδευε, ως μέρος της αποστολής της στην επιχείρηση ATALANTA, το εμπορικό πλοίο M/V MASAR TRADE του παγκόσμιου επισιτιστικού προγράμματος (WFP), από τη Μομπάσα Κένυας στο λιμένα Μποσάσο της Σομαλίας, έλαβε την πληροφορία ότι το ελληνικών συμφερόντων εμπορικό πλοίο M/V FILITSA, που ευρισκόταν σε ομηρία από τον προηγούμενο Νοέμβριο, απελευθερώθηκε από τους πειρατές.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης 2 Φεβρουαρίου, το ελληνικό πολεμικό πλοίο απονήωσε το ελικόπτερό του, το οποίο έσπευσε πλησίον του M/V FILITSA για παροχή συνδρομής, ενώ και το ίδιο το πλοίο προσέγγισε την περιοχή παράλληλα με τα καθήκοντα συνοδείας του M/V MASAR TRADE.

Η πτήση στην περιοχή του ελικοπτέρου της Φ/Γ ΣΑΛΑΜΙΣ, απέτρεψε έτερα πειρατικά πλοιάρια να προσεγγίσουν παρέχοντας έτσι αίσθημα ασφάλειας στο πλήρωμα (3 Έλληνες και 19 Φιλιππινέζους ναυτικούς) ενώ παράλληλα με το ταχύπλοο σκάφος της ελληνικής Φ/Γ επιχειρήθηκε η μεταφορά βοήθειας στο εμπορικό πλοίο (βαρέλια με 5.500 λίτρα πετρελαίου Diesel, φιάλες ποσίμου ύδατος, τρόφιμα πέντε ημερών, ηλεκτρολογικά εργαλεία, αντίγραφα ναυτιλιακών χαρτών, ιατρικά εφόδια κλπ.).

Μετά πέρας παροχής βοήθειας το εμπορικό M/V FILITSA έπλευσε προς λιμένα Μομπάσα Κένυας ενώ η Φ/Γ ΣΑΛΑΜΙΣ συνέχισε συνοδεία πλοίου παγκόσμιου επισιτιστικού προγράμματος.

Πλωτάρχης Ι. Στρατογιάννης Π.Ν.


Εκπρόσωπος Τύπου Γ.Ε.Ν.


Το Filitsa που έλαβε τη βοήθεια από την ελληνική φρεγάτα



Από ποιο ακριβώς ταμείο δόθηκαν τα χρήματα για όλη αυτή τη βοήθεια;

Και γιατί;

Ρωτάμε διότι το συγκεκριμένο πλοίο δεν έχει ελληνική σημαία, όπως ο καθένας μπορεί να δει εδώ:

http://syros-observer.aegean.gr/ais/shipdetails.aspx?MMSI=538002806

αλλά σημαία των νησιών Μάρσαλ... (πού πέφτουν; ξέρει κανείς; )

Και επιπλέον στο πλήρωμά του υπήρχαν όλοι κι όλοι 3 έλληνες.

Αυτό δηλαδή που βλέπουμε και μας εξοργίζει είναι τον αφελληνισμό στόλου και πληρώματος αφενός και αφετέρου την προκλητική οικονομική βοήθεια από τα ταμεία του κράτους, την ώρα μάλιστα που υποτίθεται ότι η οικονομία της χώρας καταρρέει.

Την προηγούμενη φορά που το Σαλαμίς βοήθησε το MARAN CENTAURUS το βρήκαμε απόλυτα φυσιολογικό. Πλοίο με ελληνική σημαία ήταν. Να το βοηθήσει σε μια δύσκολη ώρα η πατρίδα. Αλλά το Φιλίτσα γιατί;

Ποια είναι τα αναφερόμενα ελληνικά συμφέροντα;

Και δεν είναι μόνο η βοήθεια σε είδος. Είναι και όλο το κόστος ενός πολεμικού πλοίου και μάλιστα η απονήωση ελικοπτέρου!!! για να προστατεύσει λέει το πλοίο από πειρατές!!! Τι δουλειά έχει το πολεμικό μας ναυτικό να εμπλέκεται σε τέτοιες ναυμαχίες;

Και τι δουλειά έχουν τα ελικόπτερα να πετάνε εκεί κάτω όταν για ατυχήματα που συμβαίνουν εντός συνόρων ξαφνικά διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει ελικόπτερο να πετάξει; Αναφέρομαι στην περίπτωση με τους ναυαγούς πριν λίγες μέρες...


_____________________


  • ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ:

http://peiratikoreportaz.blogspot.com/2010/02/blog-post_8266.html

  • Ενώ θερμά ευχαριστούμε τον καπετάν Ν. Πλακά για το mail που μας έστειλε για το ζήτημα.

5 σχόλια:

  1. Εκτιμούμε ότι ο Cpt Plakas γνωρίζει ή τουλάχιστον μπορεί να πληροφορηθεί από ποιό ταμείο εκταμιεύονται τα έξοδα των επιχειρήσεων. Η εταιρία, άλλωστε, έδωσε τόσα χρήματα για την απελευθέρωση του, σε μερικές χιλιάδες δολάρια θα κώλωνε ύστερα? Μην ξεχνάμε ότι στο πλοίο επέβαιναν και 3 Έλληνες μαζί με τους άλλους ναυτικούς. Στο πρόσφατο ναυτικό ατύχημα χάσαμε άλλους 3 Έλληνες & 6 αλλοδαπούς ναυτικούς.Πώς να απομακρυνθει ασφαλώς το πλοίο όταν δεν διέθετε τα αναγκαία καύσιμα, τροφοεφόδια & εξοπλισμό για επισκευές.
    Ας ρωτήσουμε πριν αβίαστα εκφράσουμε συμπεράσματα & μομφές!
    Με θαλασσινούς χαιρετισμούς
    Exantas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εξάντα, τι δουλειά έχει ο καπετάνιος που αναφέρεις και τα ταμεία κλπ. Η δημοσίευση δεν είναι δική του και κακώς αναφέρεσαι σε εκείνον λες και φταίει για κάτι. Ένα αυτό.

    Δεύτερο. Το πλοίο δεν είχε ελληνική σημαία. Να πάει λοιπόν και να ζητήσει βοήθεια από εκεί που ανήκει. Τι θα πει δούλευαν και τρεις Έλληνες; Να σου θυμίσω ότι άλλοι τρεις βρέθηκαν ναυαγοί στο Αιγαίο γιατί δεν τους έστειλαν την κατάλληλη βοήθεια; Δικαιολογίες είναι λοιπόν τα περί τριών Ελλήνων και στην πράξη αυτό που βλέπουμε είναι για μια ακόμη φορά να ρέει χρήμα από τα ταμεία του κράτους υπέρ των εφοπλιστών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από λάθος εκτίμηση πιστέψαμε ότι ο Cpt Plakas ήταν ο συντάκτης του σχολίου σας. Επανορθώνουμε.

    Με θαλασσινούς χαιρετισμούς
    Exantas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Επειδή μάλλον δεν καταλάβατε καλά τι ακριβώς συνέβη σας τα εξηγώ. Το FILITSA μετά την απελευθέρωσή του είχε μείνει χωρίς καύσιμο για τις ηλεκτρομηχανές του. Είχε μόνο λίγες ώρες και μετά θα πάθαινε Black Out. To ΣΑΛΑΜΙΣ εντελώς τυχαία βρέθηκε στην περιοχή, αλλά επειδή ήταν το μοναδικό πλοίο (τα άλλα ήταν εκατοντάδες μίλια μακρυά) διετάχθει να βοηθήσει με όποιο τρόπο μπορούσε. Παρεπιπτόντως το πλησιέστερο ασφαλές λιμάνι (Mombassa) απείχε κάπου 700 μίλια.

    Αν δεν έπαιρνε καύσιμα το FILITSA θα έμενε ξυλάρμενο. Ρωτάω λοιπόν τις/τους Ναυτικούς του blog τί έπρεπε να γίνει; Να αγνοήσει τις διαταγές το ΣΑΛΑΜΙΣ (οι οποίες ήταν από τον Ιταλό Διοικητή της EUNAVFOR και όχι από Εθνικές Αρχές); Να εγκαταλείψει ένα πλοίο (τι σημασία έχει εδώ η σημαία) στην τύχη του και στο έλεος του ωκεανού και ενδεχομένως και άλλων πειρατών; Είναι υποχρέωση κάθε Ναυτικού να βοηθάει πλοία που κινδυνεύουν.

    Παρακαλώ λοιπόν ξανασκεφτήτε τα επικριτικά σχόλια που γράψατε. Όσο για τα καύσιμα έχουν γνώση οι φύλακες και θα ζητηθεί αποζημίωση από την εταιρεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μάλλον εσείς δεν καταλάβατε τι γράψαμε. Το σχόλιό σας πάντως ήδη απάντησε σε όσα προκάλεσαν τη δική μας διαμαρτυρία.

    Ιδιαίτερα για το τι έπρεπε να κάνει το ΣΑΛΑΜΙΣ, σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει από τα δικά μας γραφόμενα ότι έπρεπε να μην εκτελέσει τις διαταγές που δέχτηκε. Πολεμικό πλοίο είναι και θα εκτελεί τις εντολές που δέχεται.

    Για τη γνώση που έχουν οι φύλακες... Φαίνεται πως δεν παρακολουθείτε ειδήσεις τους τελευταίους μήνες και δε βλέπετε ό,τι όλοι εμείς οι υπόλοιποι. Πως οι "φύλακες" κατάφεραν να φέρουν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Αν είχαν λοιπόν νου και γνώση δε θα βρισκόμασταν τώρα στη θέση που βρισκόμαστε να μας ρεζιλεύουν καθημερινά οι Ευρωπαίοι και να μας θεωρούν ως παράδειγμα προς αποφυγή.

    Πιθανόν λοιπόν η εταιρεία να καταβάλει αποζημίωση για τα καύσιμα που παρέλαβε το πλοίο της. Για τα γενικότερα έξοδα συμμετοχής πολεμικών μας πλοίων κάτω από τις διαταγές Ιταλών και δεν ξέρω ποιων άλλων, ποιος πληρώνει;

    Και όσον αφορά καράβια που φέρουν ελληνική σημαία, το βρίσκουμε και ευνόητο και επιβεβλημένο. Για καράβια που δεν έχουν ελληνική σημαία;

    Και μιλάτε για καράβι που βρέθηκε εν κινδύνω. Μάλλον αγνοείτε τι σημαίνει ο όρος. Αλλά και τι προβλέπεται από τη διεθνή νομοθεσία για καράβι που βρίσκεται εν κινδύνω και ζητά βοήθεια. Υποχρέωση δεν έχουν μόνο τα παραπλέοντα πλοία να βοηθήσουν, όταν ζητηθεί βοήθεια, (και το ερώτημα είναι αν ζήτησε τέτοια βοήθεια... ) αλλά και η εταιρεία του πλοίου προς τους διασώστες.

    Κι αν αυτά ισχύουν για τις φυσιολογικές περιπτώσεις κινδύνου, η εμπλοκή σε συγκρούσεις μπρορείτε να μας πείτε από πού προκύπτει ότι ήταν υποχρέωση του παραπλέοντος πλοίου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.