BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

Ποιοι πραγματικά ταλαιπωρούν εμάς τους επιβάτες, κύριοι των ακτοπλοϊκών εταιρειών;


Με έκπληξη τεράστια άκουσα προχτές ότι η ναυτιλιακή εταιρεία Μπλου Σταρ στράφηκε κατά των απεργών ναυτεργατών και ζήτησε να κηρυχθεί παράνομη η απεργία τους. Τάχα και καλά πως ταλαιπωρούνται οι επιβάτες...


Από την απεργία;

Και μάλιστα την προκηρυγμένη από μέρες;

http://www.nooz.gr/greece/entasi-sto-limani-tou-peiraia-apo-meli-tou-pame

Και η Μπλου Σταρ είναι που νοιάζεται για μας τους επιβάτες;

Το γιατί ρωτώ και γιατί εξεπλάγην μπορεί κανείς να το καταλάβει αν διαβάσει μια παλιότερη ανάρτησή μου (προ δύο ετών) και που αφορά ακριβώς την Μπλου Σταρ:

http://educandus.blogspot.com/2008/09/blog-post_23.html

την εταιρεία που μονοπωλιακά εξυπηρετεί το αγαπημένο μου νησί, την Αστυπάλαια.

Και που η ταλαιπωρία που υπέστην τα τελευταία χρόνια με τα καράβια με ανάγκασε να σταματήσω να την επισκέπτομαι.

Τόσο απλά.

Κι έρχεται τώρα η Μπλου Σταρ και καμώνεται πως νοιάζεται για μας τους επιβάτες;


Μα όταν εγώ ως πολίτης νομίμως απευθύνθηκα στις αρχές κι εκείνες με τη σειρά τους στην Μπλου Σταρ, δεν κατάφερε να κάνει τίποτε απολύτως για να λύσει το πρόβλημα. Και συγκεκριμένα την αδυναμία της εταιρείας να μεταφέρει κατευθείαν από την Αστυπάλαια τους επιβάτες στον Πειραιά σε περιόδους αιχμής. Με αποτέλεσμα να αναγκαζόμαστε να κόβουμε το ταξίδι στα δυο και να πληρώνουμε διπλά εισιτήρια και φυσικά διπλή και η ταλαιπωρία...

Και σε τι ώρες... Να παίρνεις καράβι από Αστυπάλαια στις 5 το πρωί. Να φτάνεις Νάξο κατά τις 9 και να περιμένεις εκεί άλλο καράβι να μπεις για να πας στον Πειραιά. Ενώ την ίδια ώρα η Μπλου Σταρ που μας ξεφόρτωνε, φόρτωνε άλλους επιβάτες από Νάξο για Πειραιά!!!

Τι μου απάντησε λοιπόν τότε η Μπλου Σταρ; Με λίγα λόγια πως δε βλέπει πουθενά πρόβλημα αφού μπορώ να εξυπηρετηθώ μέσω των νησιών των Κυκλάδων επιβιβαζόμενη σε άλλο πλοίο!!! Κι αφού υπάρχει η δυνατότητα να κόψω μήνες πριν εισιτήριο... τονίζοντας πως τα πλάνα κρατήσεών της ανοίγουν από 1η Νοέμβρη. Δηλαδή αν θέλει κάποιος να πάει Αστυπάλαια τον Αύγουστο, να το φροντίσει από το χειμώνα...

Και τώρα; Η Μπλου Σταρ θέλει να μας πείσει ότι νοιάζεται για την ταλαιπωρία των επιβατών;

http://www.portnet.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6220:skliri-anakoinwsi-ths-attica-gia-thn-apergia

"Με ιδιαίτερα σκληρή ανακοίνωση η Attica Group επισημαίνει τα εξής: «Σε συνέχεια των σημερινών θλιβερών γεγονότων στο λιμάνι του Πειραιά λόγω της παράνομης κατάληψης των πλοίων μας από οπαδούς του «ΠΑΜΕ», η BLUE STAR FERRIES επιθυμεί να ζητήσει συγγνώμη από το επιβατικό κοινό για την ταλαιπωρία που υπέστη στην προσπάθειά του να ταξιδέψει σήμερα με τα πλοία της εταιρείας. Η εταιρεία τονίζει ότι βρέθηκε σε πραγματική αδυναμία να εκτελέσει κανονικά τα πρωινά προγραμματισμένα δρομολόγιά της παρά το γεγονός ότι κανένα μέλος των πληρωμάτων των πλοίων της δεν απεργεί και οι ναυτικοί μας είναι όλοι στη θέση τους έχοντας τα πλοία πλήρως και νομίμως στελεχωμένα και έτοιμα προς απόπλου. Επιπλέον βάση του ν. 2932/01 η εταιρεία έχει υποχρέωση να εκτελέσει κανονικά τα δρομολόγιά της εφόσον δεν συντρέχει λόγος μη εκτέλεσής τους. Βεβαίως η διασφάλιση της απρόσκοπτης εκτέλεσης συγκοινωνιών δεν είναι της αρμοδιότητας των ακτοπλοϊκών εταιρειών.

Μετά λύπης ακούμε όμως σε ραδιοφωνικές δηλώσεις τους αρμοδίους του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη διά στόματος του ΓΓ Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας κ. Χριστόπουλου να εγκαλούν τις εταιρείες ακριβώς επειδή σέβονται τους νόμους.

Είναι επιπλέον ενδεικτικό του τρόπου που αντιμετωπίζει το Υπουργείο την κατάσταση, ότι ο ίδιος ΓΓ δήλωσε ότι οι καταληψίες «περιφρουρούν» την απεργία τους, αν και του είχαν κοινοποιηθεί οι δικαστικές αποφάσεις που την είχαν απαγορεύσει ως παράνομη. Ταυτόχρονα δήλωσε ότι αδυνατεί να διαφυλάξει την ασφάλεια του λιμένα χωρίς ταυτόχρονα να δηλώσει την παραίτησή του, επιβεβαιώνοντας αυτό που δυστυχώς γνωρίζουν όλοι ότι τα μέτρα του Κώδικα ISPS ουδόλως εφαρμόζονται στο λιμάνι του Πειραιά. Είμαστε βέβαιοι ότι η δήλωση αυτή θα εκτιμηθεί από τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός βεβαίως αν η ΟΛΠ ΑΕ διαψεύσει τον κ. Γενικό Γραμματέα.

Θα θέλαμε οι υπεύθυνοι να έχουν την ευθιξία να παραιτούνται όταν δεν στέκονται στο ύψος των ευθυνών που οι ίδιοι έχουν αναλάβει. Τέλος και για να αποφεύγεται η ταλαιπωρία του επιβατικού κοινού, θα θέλαμε να ενημερωθούμε αν για άδεια απόπλου θα πρέπει στο εξής να ζητάμε άδεια από το ΠΑΜΕ και όχι από όσους έως σήμερα νομίζαμε ότι είναι οι αρμόδιοι.

Από την πλευρά μας ζητούμε για μία ακόμη φορά συγγνώμη από τους επιβάτες μας που μας τιμούν με την προτίμησή τους και ανακοινώνουμε ότι ήδη έχουν επιστραφεί οι ναύλοι εισιτηρίων για τα δρομολόγια που δεν εκτελέστηκαν. Όσοι επιβάτες δεν έχουν ακόμη επιστρέψει τα εισιτήριά τους ή επιθυμούν να τροποποιήσουν τις ημερομηνίες ταξιδίου παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με την εταιρεία."

Όχι! Η κάθε ακτοπλοϊκή εταιρεία νοιάζεται μόνο για τα κέρδη της. Κι αδιαφορεί και για τους ναυτεργάτες που θα χάσουν τις θέσεις εργασίας τους με την άρση του καμποτάζ αλλά και για τους επιβάτες που ταλαιπωρούνται από τις επιλογές των εφοπλιστών.

Και το κερασάκι στην τούρτα εκείνης της αλληλογραφίας; Το σημείωμα εμπιστευτικότητας!!! Με το οποίο η Μπλου Σταρ απαγόρευε τη διανομή ή αντιγραφή του μηνύματος και μάλιστα αυστηρά! Γιατί παρακαλώ; Για να μη μαθευτεί προς τα έξω αυτή η απαράδεκτη κατάσταση;

Φυσικά την απάντηση την έχω. Αριθμός πρωτ. 3323.1.1/66/08 από το τότε υπουργείο εμπορικής ναυτιλίας Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής και με ημερομηνία 8/10/2008 και υπογραφή του πλοιάρχου ΛΣ κ. Χονδρονάσιου Α.

Και θα την καταθέσω όπου χρειάζεται προς απόδειξη των λεγομένων μου αν κι εφόσον χρειαστεί. Και ειδικά στις ναυτεργατικές οργανώσεις που τόσο άδικα τώρα κατηγορούνται πως δήθεν με τη μία μέρα της απεργίας τους ταλαιπώρησαν τους επιβάτες. Ενώ η πραγματική ταλαιπωρία έχει άλλους υπαίτιους και είναι χρόνια και διαρκής.

Ταλαιπωρία που γίνεται τώρα και εμπαιγμός. Διαβάζοντας εκείνο το ΣΥΓΝΩΜΗ προς τους επιβάτες... Ένα συγνώμη που χρησιμοποιείται ως στάχτη στα μάτια των απληροφόρητων. Και που δεν ξέρουν το αληθινό πρόσωπο που θα αντιμετωπίσουν αν τολμήσουν ποτέ να διαμαρτυρηθούν σε ναυτιλιακή εταιρεία. Ας μην περιμένουν τότε κανένα ΣΥΓΝΩΜΗ. Γιατί κι εγώ κανένα ΣΥΓΝΩΜΗ δεν έλαβα στο εμπιστευτικό μήνυμα... Έστω και για λόγους σαβουάρ βιβρ. Έστω και για τους τύπους... Πώς λοιπόν να μη θεωρήσω ως πολίτης εμπαιγμό το ΣΥΓΝΩΜΗ το τωρινό; Πώς να μην το εκλάβω ως υποκρισία;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.