BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

Δευτέρα, 31/5: ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ - Ο αγώνας των ναυτεργατών αφορά ολόκληρο το εργατικό κίνημα


Ο αγώνας των ναυτεργατών

αφορά ολόκληρο το εργατικό κίνημα

Του Σάββα Τσιμπόγλου

Προέδρου της ΠΕΜΕΝ (Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού)




Οι εφοπλιστές θέλουν τα πλοία να λειτουργούν, όταν, όπου και όπως βολεύει τη δική τους κερδοφορία. Οι απαιτήσεις τους δίνουν συντριπτικό πλήγμα στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες

«Cabotage»: Παράκτια πλοήγηση ιδίως εντός των θαλάσσιων συνόρων της χώρας.

Αυτή είναι η ετυμολογική ερμηνεία του Cabotage. Απόρροια Διεθνών Συμβάσεων και Εθνικών Νόμων. Με τον Κανονισμό 3577/92 της Ευρωπαϊκής Ενωσης επιδιώκεται η εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών - μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές - Cabotage).

Από το εισαγωγικό μέρος του Κανονισμού διατυπώνεται ξεκάθαρα η εφαρμογή της Συνθήκης του Μάαστριχτ στη ναυτιλία. Συγκεκριμένα: «Η κατάργηση των περιορισμών στην παροχή υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών εντός των κρατών - μελών είναι αναγκαία για την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων».

Επίσης ξεκάθαρα διατυπώνεται ότι: «Η πραγμάτωση της ελευθερίας αυτής πρέπει να είναι σταδιακή και όχι κατ' ανάγκην ενιαία για όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες λαμβανομένων υπόψη της φύσεως ορισμένων ειδικών υπηρεσιών και του μεγέθους της προσπάθειας που θα πρέπει να υποστούν ορισμένες οικονομίες της Κοινότητας που εμφανίζουν διαφορές ανάπτυξης».

Στο άρθρο 6 του Κανονισμού διατυπώνεται ότι: «Κατά παρέκκλιση μπορούν να εξαιρεθούν προσωρινά από την εφαρμογή του παρόντος Κανονισμού οι ακόλουθες υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών στη Μεσόγειο.

- Υπηρεσίες κρουαζιέρων, έως την 1η Ιανουαρίου 1995.

- Μεταφορά στρατηγικών εμπορευμάτων (πετρέλαιο, πετρελαιοειδή και πόσιμο νερό), έως την 1η Ιανουαρίου 1997.

- Υπηρεσίες με σκάφη κάτω των 650 GT έως την 1η Ιανουαρίου 1998.

- Τακτικές γραμμές επιβατικών μεταφορών και πορθμείων, έως την 1η Ιανουαρίου 1999.

Για λόγους οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, η παρέκκλιση που προβλέπεται επεκτείνεται στην Ελλάδα έως την 1η Ιανουαρίου 2004 για τακτικές γραμμές επιβατικών μεταφορών και πορθμείων και για μεταφορές που εκτελούν σκάφη κάτω των 650 GT».

Η μη εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού στη χώρα μας, με βάση και τις ανωτέρω καταληκτικές ημερομηνίες, είναι αποτέλεσμα αγώνων των ναυτεργατών με κορυφαίες απεργιακές κινητοποιήσεις το 2002 και το 2006 που τσάκισαν και στην πράξη ακόμα και την πολιτική επιστράτευση, που είχαν επιβάλει ΠΑΣΟΚ - ΝΔ αντίστοιχα.

Τα πάντα για την κερδοφορία του κεφαλαίου

Ολα και όλοι υποτάσσονται στην ανταγωνιστικότητα και κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτόν το στόχο διακηρύσσουν και προωθούν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. (ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά δε διαφωνεί, αφού στρατηγική του είναι η ενσωμάτωση στην ΕΕ και η στήριξή της, αλλά και η λεγόμενη «υγιής» ανταγωνιστικότητα), οι κοινωνικοοικονομικές δυνάμεις των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, οξύνοντας την ανισομετρία στην ανάπτυξη, τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τη βασική αντίθεση μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας.

Η «πανούκλα» της καπιταλιστικής κρίσης έχει γενεσιουργό αιτία και αυτή είναι η αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και η συσσώρευση κεφαλαίων για τους καπιταλιστές. Αυτή η υπονόμευση της αγοραστικής ικανότητας των εργαζομένων εκφράζεται σε κρίση υπερπαραγωγής.

Ο τομέας του τουρισμού δέχεται πρώτος τις συνέπειες, γιατί οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα δεν έχουν ούτε για τα αναγκαία μέσα συντήρησής τους και ασφαλώς το πρώτο κονδύλι που περιορίζουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό είναι ο χρόνος των διακοπών.

Το αποτέλεσμα είναι η οικονομική κρίση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και αυτή πρέπει να τσακίσουμε αν θέλουμε επενδύσεις και ανάπτυξη και όχι το εργατικό κίνημα που αγωνίζεται ενάντια στα αποτελέσματα της κρίσης που είναι η διαρκής χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων. Η αντιστροφή της πραγματικότητας δεν οδηγεί σε λύση των προβλημάτων, αλλά αντίθετα τα συντηρεί, τα ανακυκλώνει και τα επαναφέρει με μεγαλύτερη ένταση.

Χαρακτηριστικά είναι τα συμπεράσματα και οι εκτιμήσεις της «Ειδικής Επιτροπής επίλυσης ζητημάτων που άπτονται του Καμποτάζ» που συστάθηκε από το ΥΠΟΙΑΝ με επικεφαλής τον γνωστό στους ναυτεργάτες για το έργο και την πολιτεία του Γ. Ανωμερίτη.

Συγκεκριμένα:

«Ελληνικός στόλος στην ουσία σήμερα στο χώρο της κρουαζιέρας δεν υφίσταται».

Ποιος το έκανε αυτό το κατόρθωμα, εάν δεν είναι η φιλομονοπωλιακή πολιτική των κυβερνήσεων;

«Το 83% της παγκόσμιας κρουαζιέρας ελέγχεται σήμερα από 5 μεγάλες αλυσίδες εταιρειών παροχής υπηρεσιών στο χώρο της κρουαζιέρας. Σε όλες σχεδόν, ένα σημαντικό μέρος του στόλου τους είναι νηολογημένο υπό σημαίες μη κοινοτικών χωρών». Αλλά και σε αυτές που είναι με σημαίες κοινοτικών χωρών επικρατεί καθεστώς γαλέρας, με ναυτεργάτες χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα, συνδικαλιστική οργάνωση και δημοκρατικά δικαιώματα.

Πλοία - γκέτο (π.χ. «ΖΕΝΙΤΗ» 613 μέλη πληρώματος - 27 εθνικότητες) - (βλ. πίνακα)




όπου βασιλεύει ο νόμος των σύγχρονων δουλεμπόρων, με μισθούς κάτω και από τα ελάχιστα μισθολόγια του ILO (Διεθνές Γραφείο Εργασίας). Το φιλοδώρημα το θεωρούν μισθό και μέρος των φιλοδωρημάτων πάνε στους Crew - managers (διευθυντές πληρωμάτων) των εταιρειών και στους πράκτορες στις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι ναυτεργάτες.

Θέλουν τους εργάτες στεριάς και θάλασσας

φτηνούς και ανασφάλιστους

Εφοπλιστές και άλλοι, που δραστηριοποιούνται στον τομέα του Τουρισμού, κόπτονται για την τύχη της τουριστικής δραστηριότητας και ανάπτυξης, ενώ δε λένε κουβέντα για τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν σε αυτόν τον τομέα.

Ποιος ωφελήθηκε και ωφελείται επί σειρά ετών και ποιος χάνει, διαπιστώνεται επίσης και από το βιβλίο παραγγελιών πλοίων όπως αναφέρεται και στο πόρισμα. Δηλαδή: «2010 - 2012 καταγράφεται ναυπήγηση 26 νέων κρουαζιερόπλοιων μεγάλου μεγέθους, τα οποία αναμένεται να εξυπηρετήσουν κυρίως την κρουαζιέρα προορισμού της Μεσογείου».

Από τα παραπάνω υπό ναυπήγηση κρουαζιερόπλοια, καθώς και από τα συνολικά 826 πλοία (χωρητικότητας 40,9 εκατ. τόνων) δε ναυπηγείται ούτε ένα στη χώρα μας, απαξιώνοντας τη ναυπηγοεπισκευαστική υποδομή, καταστρέφοντας με την πολιτική τους τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, τη βιομηχανική ανάπτυξη.

Το πόρισμα συνεχίζει και δίνει την κατεύθυνση ότι «οι πλοιοκτήτριες εταιρείες, εφόσον χρησιμοποιούν ως homeporting ελληνικό λιμάνι, θα πρέπει μεταξύ των μελών του πληρώματος των πλοίων και του προσωπικού των γραφείων τους να χρησιμοποιούν και Ελληνες ναυτικούς και υπαλλήλους, εφόσον διαθέτουν τα απαιτούμενα ανταγωνιστικά προσόντα», δηλαδή ο φθηνότερος για το κεφάλαιο ανά τον κόσμο κερδίζει θέση. Αυτό και αν είναι κοινωνική οπισθοδρόμηση!

Αυτό το σχήμα της τουριστικής πολιτικής, με την επιβολή των μονοπωλιακών ομίλων και τα ταξιδιωτικά προγράμματα all inclusive, δεν αφήνει ΕΥΡΩ να τους ξεφύγει, συντρίβοντας τους μικρομεσαίους ξενοδόχους και την αντίστοιχη μικρή επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο.

Ενώ σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου η Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας (ΕΕΝ) δεν αφήνει καμία ασάφεια για τους στόχους της ότι είναι στην ίδια κατεύθυνση με την κρουαζιέρα. Συγκεκριμένα: «Είναι πάγιο αίτημα των ακτοπλόων να λυθούν τα θέματα της επιβατηγού ναυτιλίας συνολικά. Κρουαζιέρα και ακτοπλοΐα ταυτόχρονα. Με τον τρόπο αυτό θα υπάρξει ενιαία νομοθετική αντιμετώπιση για ολόκληρη την επιβατηγό ναυτιλία, σύγχρονη και συμβατή με το κοινοτικό παράγωγο δίκαιο».

Υπάρχει λύση προς όφελος των εργαζομένων

Οι μεταφορές, η ναυτιλία είναι κλάδος στρατηγικής σημασίας με αυξημένο ειδικό βάρος, ιδιαίτερα για τη χώρα μας.

Η άρση του Cabotage υπηρετεί τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό - το διατυπώνουν και στο πόρισμα - υπονομεύει την αμυντική ικανότητα, την εδαφική ακεραιότητα, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας.

Για να γίνει αντιληπτό:

20 ακτοπλοϊκά πλοία, με μέση μεταφορική ικανότητα 500 ατόμων, μεταφέρουν 10.000 επιβάτες ημερησίως.

10 τουριστικά πλοία, με μέση μεταφορική ικανότητα 2.000 ατόμων, μεταφέρουν 20.000 επιβάτες ημερησίως.

Μιλάμε για έναν τεράστιο όγκο μεταφερομένων, και σε περίοδο ειρήνης και σε περίοδο πολέμου, που ισοδυναμεί με μία κινούμενη πολιτεία ή στρατιά.

Ενέργεια, πετρέλαια, συνολικά πρώτες ύλες στο νησιωτικό σύμπλεγμα, χωρίς πλοία να μεταφερθούν, μένουν αναξιοποίητα.

Ο στρατηγικός χαρακτήρας του νησιωτικού συμπλέγματος, που ενώνει τρεις ηπείρους, Ευρώπη - Ασία - Αφρική μέσω της εμπορικής ναυτιλίας, δείχνει στον καθένα το μέγεθος των εκχωρήσεων που γίνονται με την άρση του Cabotage.

Περισσότερο από ποτέ αναγκαία είναι η ανάπτυξη ενός ταξικά χειραφετημένου εργατικού κινήματος ενάντια στα μονοπώλια και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Οι ναυτεργάτες, οι εργάτες, οι εργαζόμενοι, οφείλουν μέσα από τους αγώνες τους να σφυρηλατήσουν αυτήν την ενότητα των αντιιμπεριαλιστικών - αντιμονοπωλιακών δυνάμεων, για τη λαϊκή εξουσία, για τη λαϊκή οικονομία.

Υπάρχει πολιτική πρόταση διεξόδου, με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό - λαϊκό έλεγχο, κοινωνικοποιώντας τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, στη ναυτιλία απαιτείται εκτεταμένο πρόγραμμα ναυπηγήσεων με τυποποίηση πλοίων και μηχανών, βάζοντας σε κίνηση τη βιομηχανική ανασυγκρότηση προς όφελος των πλουτοπαραγωγικών δυνάμεων και του εργαζόμενου λαού.

Αυτή η γραμμή είναι γραμμή άμυνας, αλλά και λαϊκής αντεπίθεσης, είναι γραμμή παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης.

Να έχουμε επίγνωση ότι ερχόμαστε από το παρελθόν με πλούσια πείρα, να αντιμετωπίσουμε το παρόν που μας οδηγεί σε «κρανίου τόπο» και να ανοίξουμε το δρόμο της λαϊκής δημιουργίας και ανάπτυξης.

Στο χώρο της ναυτιλίας προβάλλει η αναγκαιότητα να υπερασπίσουμε το δικαίωμα στην εργασία, ίση αμοιβή για ίση εργασία με συγκροτημένα σύγχρονα εργασιακά δικαιώματα, γι' αυτό αγωνίζονται και απεργούν οι ναυτεργάτες αύριο, δικαιώματα που να αντιστοιχούν στο βαθμό ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων. Αυτός ο αγώνας δεν είναι μόνο των ναυτεργατών, είναι του εργατικού κινήματος.

Του Σάββα ΤΣΙΜΠΟΓΛΟΥ*

*Ο Σάββας Τσιμπόγλου είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ

_____________________________________

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=5674204

1 σχόλιο:

  1. Αυτό που καταλαβαίνω διαβάζοντας το εμπεριστατωμένο άρθρο του Σάββα Τσιμπόγλου, είναι πως αυτά τα κρουαζιερόπλοια τύπου Ζενίθ αρμενίζουν στις δικές μας θάλασσες, πουλάνε το δικό μας ήλιο και το γαλάζιο του Αιγαίου στους επιβάτες τους, χωρίς να αφήνουν δεκάρα στον τόπο. Αν δεν υπήρχαν τέτοια κρουαζιερόπλοια οι επιβάτες τους για να χαρούν τις ελληνικές θάλασσες θα έπρεπε να έρθουν και να μείνουν στα ξενοδοχεία της στεριάς. Και σαν να μη φτάνει αυτό το καθεστώς, τώρα με την άρση του καμποτάζ, τα κρουαζιερόπλοια δε θα σημαίνουν ούτε καν θέσεις εργασίας για έλληνες ναυτεργάτες. Άραγε τι πληρώνουν για να μπαίνουν στα λιμάνια; Και στο λιμάνι του Πειραιά; Και σε ποιον; Στον ελληνικό κράτος ή στην κινέζικη εταιρεία που διαχειρίζεται το μεγάλο λιμάνι της χώρας; Κατά τα άλλα το κράτος δεν έχει χρήματα και έκοψε δυο μηνιάτικα στους υπαλλήλους του. Να γιατί ο αγώνας των ναυτεργατών είναι και δικός μας αγώνας. Ιδιαίτερα σε όσους έχουμε "ένσημα" και στο ΝΑΤ. Που η άρση του καμποτάζ θα το διαλύσει τελείως, στερώντας ακόμη περισσότερα έσοδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.