BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

Οι Καπετάνισσες στηρίζουμε την κ. Φωτεινή Μάζαρη και την καταγγελία που έκανε για το απαράδεκτο καθεστώς ιατρικών εξετάσεων

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Το Λιμενικό δεν σεβάστηκε το σώμα μου

Ενιωσα βιασμένη, λέει η νεαρή δικηγόρος Φωτεινή Μάζαρη, περιγράφοντας τη διαδικασία των εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε ως υποψήφια νομικός του Λιμενικού Σώματος. Αποφάσισε να υποβάλει μήνυση, στηρίζοντας έτσι και τις συνυποψήφιές της που δεν μίλησαν γιατί «φοβήθηκαν μην κοπούν και έχουν ανάγκη να δουλέψουν».

Η δικηγόρος Φ. Μάζαρη: «Αισθάνθηκα βιασμένη» Την επώνυμη καταγγελία μετέφερε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Λίτσα Αμμανατίδου στην επιτροπή ισότητας και δικαιωμάτων της Βουλής, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο, υποψήφια στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, με το συνδυασμό «Αλμα στο μέλλον». «Οταν υπάρχει καταγγελία και πληροφορίες ότι τέτοια εξευτελιστικά γεγονότα συμβαίνουν ακόμη και σε άντρες υποψήφιους, οφείλουμε να εξετάσουμε τι συμβαίνει», επισημαίνει στην «Ε» η κ. Αμμανατίδου.

«Είμαι 27 ετών, δικηγόρος, με μεταπτυχιακές σπουδές. Εργάστηκα πέντε χρόνια και άνοιξα το δικό μου γραφείο. Εκανα αίτηση για την προκήρυξη του Λιμενικού.

Δημοσιοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου και αφορούσε 15 θέσεις νομικών» λέει, η Φωτεινή Μάζαρη, και μάλιστα υπό την προϋπόθεση πως θα μπορούσε να εργάζεται στο Λιμενικό και παράλληλα να διατηρεί το γραφείο της. Οι προϋποθέσεις που έθετε η προκήρυξη ήταν αυστηρές, όπως λέει. Ομως, η ίδια είχε αποφοιτήσει από τη Νομική με βαθμό «Λίαν καλώς». Ετσι, στον οριστικό πίνακα είχε καταταχθεί ένατη, σε σειρά 600 υποψηφίων.

Σύμφωνα με την περιγραφή της νεαρής δικηγόρου, η προκήρυξη προέβλεπε ότι μετά την οριστική ανάρτηση του πίνακα των επιτυχόντων, οι υποψήφιοι μετά τη μέτρηση του ύψους θα περνούσαν από ψυχομετρικά τεστ: «Στην προβλεπόμενη διαδικασία περιλαμβάνονται οι υγειονομικές εξετάσεις χωρίς άλλες λεπτομέρειες. Και δεν υπήρξε άλλη ενημέρωση για τις διαδικασίες που θ' ακολουθούσαν», διαβεβαιώνει η Φωτεινή. Ο,τι και αν αυτό σημαίνει για τις απροετοίμαστες για μια τέτοια διαδικασία γυναίκες.

Την επομένη, λοιπόν, οι υποψήφιες προσήλθαν για να υποβληθούν σε υγειονομική εξέταση: «Και αντί να μας κάνουν εξέταση αίματος για να διαγνώσουν αν υπάρχει μεταδοτικό νόσημα ή ανίατες ασθένειες, μας υπέβαλαν σε εξέταση ούρων για να αποδειχθεί αν είμαστε έγκυοι. Διότι οι εγκυμονούσες δεν προσλαμβάνονται, κόβονται», λέει η ίδια.

«Δεν είχαμε ενημερωθεί γι' αυτό που θ' ακολουθούσε. Αν το ήξερα, δεν θα πήγαινα», λέει η Φωτεινή. Μεταφέρουμε τη συνέχεια της διαδικασίας, όπως την περιγράφει: «Μας οδήγησαν σ' ένα δωμάτιο. Ημασταν συνολικά 15 υποψήφιες. Εκεί μας περίμεναν δέκα γιατροί του Λιμενικού Σώματος, όλοι άντρες. Την ίδια στιγμή, γυναίκες υποψήφιες άλλων ειδικοτήτων περίμεναν τη σειρά τους για να εξεταστούν. Θ' ακολουθούσαν γυναίκες οικονομολόγοι. Μπήκαμε στην αίθουσα και η πόρτα έκλεισε. Οι άντρες γιατροί μάς είπαν "κορίτσια, τώρα θα βγάλετε τα ρούχα σας. Θα μείνετε φορώντας μόνο το κάτω εσώρουχο". Μπήκε στην αίθουσα μια γυναίκα γιατρός, κρατώντας στηθοσκόπιο. Μας ακροάστηκε στο στήθος, την πλάτη και βγήκε από την αίθουσα».
«Δεν χρειαζόταν να παραμείνουμε γυμνές στη συνέχεια της διαδικασίας. Μας έδωσαν εντολή να κάνουμε "κουτσό" περπατώντας με το ένα πόδι. Το κάναμε κι αυτό. Μετά τους ρώτησα για ποιο λόγο να είμαστε γυμνές. "Μη μιλάς, όποιος αρνείται κόβεται απ' τις εξετάσεις", μου απάντησαν. Ζήτησαν να παραταχθούμε η μία δίπλα στην άλλη. Κατ' αλφαβητική σειρά».

Ούτε αυτή η διαδικασία ήταν αρκετή. Στη συνέχεια, όπως λέει, «οι δέκα γιατροί που παρέμεναν καθιστοί πίσω από την έδρα είπαν ότι "θα μετρήσουμε μέχρι το τρία. Μετά θα βγαίνει κάθε μία μπροστά. Θα φωνάζει το ονοματεπώνυμο, τη σχολή της και τη φράση: το γοργόν και χάριν έχει". Ηταν απαράδεκτοι. Αλλά κι αυτό, το κάναμε. Και αφού ξεφτιλιστήκαμε εντελώς, μας είπαν να γυρίσουμε με τα οπίσθιά μας προς το μέρος τους και να σκύψουμε με τις παλάμες πιάνοντας το έδαφος!... Προφανώς να εξετάσουν αν έχουμε σκολίωση. Πέρασε ο νευρολόγος από δίπλα μας, λέγοντας "κορίτσια, μπορείτε και πιο χαμηλά"».

Προσθέτει μάλιστα ότι στην ίδια διαδικασία υποβλήθηκε και μία παχύσαρκη κοπέλα: «Της περίσσευαν τουλάχιστον 30 κιλά- και στο τέλος της είπαν ότι "μ' αυτά τα κιλά πώς τόλμησες κι έκανες αίτηση για το Λιμενικό;". Λες και θα μας προσλάμβαναν για λιμενοφύλακες».

Πώς αποφάσισες να το καταγγείλεις;

«Γιατί πρόκειται για τακτική που υιοθετείται από αξιωματικούς, και θα πρέπει να καταργηθεί. Δεν μας ενημέρωσαν για τη διαδικασία κι επιπλέον δεν σεβάστηκαν το ανθρώπινο σώμα. Εξετασθήκαμε από άντρες γιατρούς, αντί για γυναίκες όπως προβλέπεται από τη νόμιμη διαδικασία. Δεν μας ρώτησαν καν αν δεχόμαστε να υποβληθούμε σ' αυτές τις επαχθείς εξετάσεις από άντρες. Και δεν χρειαζόταν να είμαστε γυμνές για να διαπιστωθεί αν υποφέρουμε από ορθοπεδικό ή ουρολογικό νόσημα».

Γιατί δεν αντέδρασες;

«Τη στιγμή που υποβάλλεσαι σε καταναγκαστικές πράξεις, λειτουργείς με την ψυχολογία της μάζας. Δεν αντιδράς. Βγαίνοντας ένιωσα βιασμένη. Το ίδιο βράδυ δεν κατάφερα να κοιμηθώ. Την επομένη μίλησα με τις άλλες υποψήφιες. Μου είπαν μη μιλήσεις γιατί θα κοπείς. Οσες προσληφθούν δεν πρόκειται να το συζητήσουν. Αλλά δεν μπορούν και να το αρνηθούν».

__________________________________________

Οι Καπετάνισσες στηρίζουμε την κυρία Μάζαρη και τη συγχαίρουμε για τη γενναία πράξη της, για το θάρρος της να καταγγείλει αυτές τις απαράδεκτες καταστάσεις σε βάρος των γυναικών. Όχι μόνο ως γυναίκες αλλά και ως ομοιοπαθείς.

Διάβασα και ανατρίχιασα τη φράση της πως αισθάνθηκε βιασμένη και πως δεν μπορούσε το ίδιο βράδυ να κοιμηθεί. Έχουν περάσει πάνω από 30 χρόνια από τότε που υπέστην μαζί με τις υπόλοιπες συνοποψήφιές μου για την ΑΔΣΕΝ τα ίδια και δεν μπορώ ακόμη να ξεχάσω τον εξευτελισμό. Ήταν φριχτό, ήταν ισοδύναμο με σωματικό βιασμό.

Και ναι, έχει δίκιο η κ. Μάζαρη. Εκείνη την ώρα λειτουργείς με την ψυχολογία της μάζας και με το φόβο πως αν αντιδράσεις θα σε κόψουν. Γίνεσαι λοιπόν υποχείριο αυτού του παραλογισμού που αντιμετωπίζει τον υποψήφιο ως ένα κομμάτι κρέας που οι κτηνίατροι (από κάθε άποψη) το πασπατεύουν με τα μάτια ή και με τα χέρια τάχα μου και δήθεν για επιστημονικούς λόγους! Τρίχες κατσαρές! Αν αυτά τα όρθια κτήνη ήταν επιστήμονες θα είχαν προ πολλού απαιτήσει να αλλάξει η διαδικασία. Οι ίδιοι. Και χωρίς να χρειαστεί τώρα η καταγγελία. Και χωρίς να έχουν στιγματίσει για μια ολόκληρη ζωή την ψυχολογία εκατοντάδων γυναικών.

Κάποια έπρεπε επιτέλους να μιλήσει! Να αποκαλύψει το ιδιότυπο Νταχάου σε βάρος των γυναικών που περνούν από τέτοιες επιτροπές εκεί κάτω στον Πειραιά. Σαφώς και δεν είναι τα ίδια πρόσωπα που εξέτασαν εμάς. Είναι όμως το ίδιο καθεστώς που φαίνεται να επιζεί από το δικό μου καιρό και μέχρι σήμερα.

Κι αν για μας υπήρχε έστω η δικαιολογία πως μέχρι τότε οι επιτροπές αυτές δεν είχαν εμπειρία από γυναίκες υποψήφιες και δεν είχαν προκάμει να αλλάξουν από πλευράς θεσμών οι ιδιαίτερες συνθήκες εξέτασης, στις 3 και πλέον δεκαετίες κανείς τους δε νοιάστηκε να τις αλλάξει; Μου φαίνεται αδιανόητο! Διαβάζω την καταγγελία της κ. Μάζαρη και δεν πιστεύω ότι ακόμη συμβαίνουν τα ίδια.

Το θέμα το συζητήσαμε ήδη και στο γκρουπ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ στο face book και επιβεβαίωσαν με τη δική τους εμπειρία και άλλες συνάδελφοι. Μία μάλιστα που πέρασε τις εξετάσεις ένα χρόνο μετά από μένα θυμήθηκε ότι αντί της επιτροπής και μόνο που έπρεπε να κάνει τον έλεγχο είχαν καταπλεύσει στο δωμάτιο με τις γυμνές κοπέλες και όλα τα γιατρουδάκια του Νοσοκομείου τάχα μου και καλά για να αποκτήσουν χρήσιμη επαγγελματική εμπειρία!

Στη δική μου πάλι χρονιά δε θα ξεχάσω ότι την ώρα που ήμασταν γυμνές ένας από τους γιατρούς μας ζήτησε να του δανείσουμε αναπτήρα! Να πάμε δηλαδή στα προσωπικά μας αντικείμενα που είχαμε αφήσει στην άκρη της αίθουσας και να ψάχνουμε στις τσάντες μας μήπως έχουμε να δώσουμε στον ... κύριο αυτό αναπτήρα!!!

Ποιοι επιστήμονες και ποιος σεβασμός στον άνθρωπο; Ανθρωπόμορφα κτήνη που με τη μουτσούνα της ιατρικής ρόμπας έβρισκαν τρόπο να ικανοποιούν τα άρρωστα πάθη της ψυχής τους.

Όσες φορές στη ζωή μου ξαναπέρασα απέξω από το νοσοκομείο αυτό, πάνω από το λιμανάκι της Ζέας, ένα παγωμένο φίδι διέτρεχε το σώμα μου. Και ούτε το βλέμμα δε γύριζα καν προς το κτίριο.

Αργότερα έδωσα εξετάσεις και σε άλλες σχολές. Μα ουδέποτε βρέθηκα αντιμέτωπη ξανά με την ίδια φρίκη. Αυτή τη φρίκη που ως τη στιγμή που μου συνέβη την είχα συναντήσει μόνο στις σελίδες του Καμπανέλη και στις περιγραφές του για το Μαουτχάουζεν. Μόνο που εκεί ήταν γιατροί των ναζί και Εβραίες κατάδικοι. Κι όχι ελεύθεροι άνθρωποι που εξετάζονται από γιατρούς της χώρας τους για να μπουν σε κάποια σχολή.

Ειλικρινά πίστευα ότι αυτό το αίσχος έχει σταματήσει. Και με οργή διαπιστώνω πως όχι.

Απαιτούμε λοιπόν αφενός να μην ξανασυμβεί σε καμία γυναίκα κάτι τέτοιο και αφετέρου να επιβληθούν οι πλέον αυστηρές ποινές σε όσους ενέχονται στις πράξεις αυτές.

Δεν μπορώ να ξέρω αν ευσταθεί αυτό που επικαλείται η κ. Μάζαρη ως νομικός ότι μόνο γυναίκες γιατροί πρέπει να εξετάζουν γυναίκες υποψήφιες, αλλά και αν δεν προβλέπεται από την κείμενη νομοθεσία, θα πρέπει άμεσα να προστεθεί ως όρος απαράβατος. Και να δουν και το ζήτημα της εξέτασης υπό μορφή αγέλης, τόσο των εξεταζομένων όσο και των εξεταστών.

Επιπλέον θα πρέπει οι υποψήφιες να ενημερώνονται με γραπτό κείμενο για το είδος της εξέτασης που θα υποβληθούν και να ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους. Να μην μπορεί κανείς να αυθαιρετεί εκμεταλλευόμενος την άγνοια νέων συνήθως κοριτσιών που βρίσκονται προ απροόπτου και εξαναγκάζονται υπό την ψυχολογία της μάζας και του φόβου να υποστούν έναν εξευτελισμό που θα τον κουβαλούν σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους.

____________________________________

ΥΓ Εντοπίσαμε ότι η συνέντευξη της κ. Μάζαρη έχει δημοσιευτεί αρχικά στην Ελευθεροτυπία:


Και στην ίδια εφημερίδα βρήκαμε ως απάντηση το ακόλουθο άρθρο:



«Ανέκαθεν έτσι εξετάζαμε»

«Η εξέταση των υποψηφίων ανέκαθεν γινόταν με αυτό τον τρόπο. Οι άντρες γυμνοί και οι γυναίκες γυμνές. Ο νόμος λέει ότι οι εξεταζόμενοι για στράτευση πρέπει να εξετάζονται χωρίς ρούχα και η εξέταση να γίνεται από υγειονομική επιτροπή κατάταξης.

Ακόμα και να θέλαμε η επιτροπή αυτή να αποτελείται μόνο από γυναίκες γιατρούς, στο Λιμενικό υπάρχουν μόνο δύο γυναίκες γιατροί».

Αυτά είπε χθες στην «Ε» ο Ν. Σοφούλης, αντιπλοίαρχος, γιατρός παθολόγος, μέλος της επιτροπής της υγειονομικής εξέτασης υποψήφιων αξιωματικών-υπαξιωματικών του Λιμενικού Σώματος, απαντώντας στις καταγγελίες της υποψηφίου δικηγόρου.

Ο γιατρός παραδέχτηκε ότι όλη αυτή η διαδικασία δεν είναι για κανέναν ευχάριστη, ούτε για τους άντρες ούτε για τις γυναίκες, δεν μπορεί όμως να γίνει διαφορετικά -όπως είπε- και εξήγησε ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος για ομαδική εξέταση.

Τόνισε ακόμα ότι κατά τη διαδικασία της εξέτασης των υποψηφίων παρούσα ήταν και η μια γυναίκα γιατρός, αν και δεν χρειαζόταν, μόνο και μόνο για να αισθάνονται πιο άνετα οι υποψήφιες και για να σπάσει η μονοτονία των αντρών. Επίσης παρούσα ήταν και η ομαδάρχισσα των υποψηφίων.

Σύμφωνα με τον Ν. Σοφούλη, οι γιατροί δεν έκαναν σχόλια κατά τη διαδικασία της εξέτασης, ενώ -όπως είπε- στην καταγγελία της δικηγόρου υπάρχουν κι άλλες ανακρίβειες.

«Υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε πώς γινόταν η διαδικασία. Είναι δυνατόν να μην ενημερώθηκε από την ομαδάρχισσα και από τις προηγούμενες υποψήφιες; Είναι επίσης δυνατόν να μη γνωρίζει το νόμο, αφού η ίδια είναι δικηγόρος;».

Τέλος, ο Ν. Σοφούλης σημείωσε ότι η υποψήφια δικηγόρος την καταγγελία την έκανε μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
ΧΡ.ΠΑΠ.

Δε μας λέει κάτι καινούριο ο κ. Σοφούλης ως προς το πάντα έτσι εξετάζανε... Δυστυχώς αυτό ακριβώς καταγγείλαμε κι εμείς. Πως δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνουν αυτά. Ας αφήσουν λοιπόν στην άκρη τις δικαιολογίες πως η κ. Μάζαρη έκανε καταγγελία μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων γιατί ο κοινός νους αντιλαμβάνεται τους λόγους που δεν άνοιξε νωρίτερα το στόμα της. Και γιατί δεν ανοίγουν το στόμα τους και άλλες γυναίκες που έχουν περάσει τα ίδια.

Και γενικά δε θέλουμε άλλες δικαιολογίες. Τα ομαδικά τσιτσιδώματα πρέπει να απαγορευτούν εδώ και τώρα. Δεν είναι συμβατός τρόπος εξέτασης ούτε με την επιστήμη ούτε με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οφείλουν να βρουν τον τρόπο να μην εξευτελίζεται η κάθε γυναίκα που εξετάζεται. Ας χρησιμοποιήσουν παραβάν ή ό,τι άλλο νομίζουν. Πάντως το στριπτίζ ενώπιον τόσων άλλων ανθρώπων θυμίζει σκηνές Τρούμπας και όχι εξετάσεις υποψηφίων αξιωματικών.

Οι πληροφορίες μας πάντως λένε ότι σε εξέταση υποψηφίων υπαξιωματικών που έγινε μετά την καταγγελία της κ. Μάζαρη όλα ήταν υποδειγματικά από τη μεριά των γιατρών και ήταν παρούσες όχι μία αλλά τέσσερις γυναίκες γιατροί και επτά άντρες. Πώς γίνεται ο κ. Σοφούλης να λέει ότι το λιμενικό έχει μόνο δύο γυναίκες γιατρούς και ξαφνικά να εμφανίζονται τέσσερις, είναι περίεργο... Κι ακόμη μάθαμε ότι αυτή τη φορά:

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΥΦΑΚΙ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ, ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΕΞΕΤΑΖΕ ΕΝΑΣ ΠΧ Ο ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ,ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΑΝ ΕΜΑΣ,ΑΛΛΑ ΚΟΙΤΑΖΑΝ ΤΑ ΝΤΟΥΒΑΡΙΑ.

Αυτό δα έλειπε δηλαδή, με την καταγγελία να έχει φτάσει στη Βουλή. Να μην παίρνουν τα μέτρα τους για άψογη συμπεριφορά. Χαρήκαμε που το ακούσαμε, μα δε φτάνει. Πρέπει και θεσμικά να αντιμετωπιστεί το ζήτημα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.