ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ

BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

ΑΝΤΙΘΕΤΗ Η ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΣΤΟ ΣΤΗΣΙΜΟ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΦΑΝΗ ΝΑΥΤΗ!

ΠΕΝΕΝ - Αποστροφή, αηδία και καταδίκη για τις προεκλογικές φιέστες εφοπλιστών - Δήμου Πειραιά

Γράφτηκε από Π.Ε.Ν.Ε.Ν.


Όπως πληροφορηθήκαμε με εισήγηση του Δημάρχου το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πειραιά την 1/4/2019 αποφάσισε την πραγματοποίηση εκδήλωσης και αποκαλυπτηρίων μνημείου αφανούς Ναύτη στις 20/4/2019 στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.

Στο σχετικό απόσπασμα του Δ.Σ αναφέρεται επίσης ότι χορηγός της κατασκευής του μνημείου είναι ο κ. Μαρινάκης Ευάγγελος....

Πρόκειται για μία κίνηση η οποία είναι απόλυτα ενταγμένη στην προεκλογική εκστρατεία του δημάρχου Πειραιά (με συνυπευθυνότητα όλων όσων συνέπραξαν σε αυτή την απόφαση του Δ.Σ) η οποία αποτελεί πρόκληση στα δημοκρατικά αισθήματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου.

Όμως η αντίθεσή μας δεν είναι κυρίως για το προφανές προεκλογικό της χαρακτήρα. Είναι προκλητικό και κυνικό πρόσωπα του εφοπλιστικού κατεστημένου να εμφανίζονται ως χορηγοί μνημείων των Ναυτεργατών.

Είναι χιλιάδες οι Ναυτεργάτες οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στα πλωτά φέρετρα των ελλήνων εφοπλιστών, στα σαπιοκάραβα και υποσυντήρητα πλοία τους, που είχαν για δεκαετίες το θλιβερό ρεκόρ να είναι πρώτα στην παγκόσμια ναυτιλία σε ναυτικά ατυχήματα, ναυάγια και πυρκαγιές.

Είναι προκλητικό και κυνικό επίσης διότι σε αυτή τη ναυτιλία που το αστικό πολιτικό σύστημα την προβάλλει και την διαφημίζει νυχθημερόν ακόμη και σήμερα δεσπόζουσα θέση έχει η άγρια εκμετάλλευση ελλήνων και αλλοδαπών Ναυτεργατών, μία ναυτιλία στην οποία κυριαρχεί το μοντέλο της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας, ένα καθεστώς (θεσμικό πλαίσιο) που έχει εξοστρακίσει την μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων Ναυτεργατών, που οι τυχοδιώκτες εφοπλιστές επέλεξαν και επιλέγουν ακόμη τις σημαίες ευκολίας, γιατί εκεί τα κέρδη είναι ακόμη μεγαλύτερα και διατηρούν ένα μικρό μέρος του στόλου (20%) στην ελληνική σημαία προκειμένου να διαμορφώνουν τις θέσεις της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης στα διεθνή φόρα (ΟΗΕ - Ε.Ε - IMO - ILO κ.λπ), όπως έγινε πρόσφατα με τα βρώμικα καύσιμα των πλοίων που εφοπλιστές - κυβέρνηση έδωσαν μάχη για να μην υλοποιηθούν οι αποφάσεις του IMO (νέα περιβαλλοντική νομοθεσία IMO για μείωση εκπομπών θείου από τα ναυτιλιακά καύσιμα).

Οι χορηγίες των εφοπλιστών και ειδικότερα αυτές που αφορούν την μνήμη των Ναυτεργατών δεν πρόκειται να τους εξιλεώσουν στην συνείδηση των σημερινών και στη μνήμη των παλαιότερων Ναυτεργατών για τον εργασιακό μεσαίωνα που επέβαλαν στη ναυτιλία στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Αποτελεί κατάντημα για την δημοτική αρχή του Πειραιά που στην διάρκεια της θητεία της σηκώνει αγάλματα, μνημεία και ανδριάντες τα οποία φέρουν την υπογραφή ως χορηγού του κ. Μαρινάκη. Μήπως πιστεύει με όλα αυτά ότι θα πέσει στα μαλακά στις σοβαρότατες ποινικές δίκες για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα που αντιμετωπίζει;

Είναι ο κ. Μαρινάκης αυτός που στις προηγούμενες εκλογές γύριζε από γειτονιά σε γειτονιά διακηρύσσοντας ότι με την εκλογή του δίδυμου Μώραλη - Μαρινάκη θα αναγεννηθεί η πόλη και ο Πειραιάς θα αλλάξει ριζικά πρόσωπο με επενδύσεις και διάφορα αναπτυξιακά σχέδια και μοντέλα....

Η ζωή δείχνει ότι το εφοπλιστικό κεφάλαιο δεν επένδυσε ούτε ένα ευρώ στον Πειραιά, αντίθετα πολλοί από αυτούς εγκατέλειψαν την πόλη και μετακόμισαν τις έδρες των εταιρειών τους στα βόρεια και νότια προάστια.

Το σύμβολο του Πειραιά, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας και με την δική τους συναίνεση ξεπουλήθηκε στην κινεζική Cosco και τώρα εκλιπαρούν τις πολυεθνικές της κρουαζιέρας να χρησιμοποιήσουν τον Πειραιά ως home porting.

Εξάλλου το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο ίδιος ο κ. Μαρινάκης ο οποίος διατηρεί το σύνολο των πλοίων του στόλου του σε ευκαιριακά νηολόγια, δεν χρησιμοποιεί σε αυτά ούτε έναν έλληνα Ναυτεργάτη, ενώ οι αλλοδαποί εργάζονται σε συνθήκες χωρίς ΣΣΕ, ανασφάλιστοι και χωρίς συνδικαλιστικά δικαιώματα.

Η αξιοπρέπεια, το ήθος και οι αγωνιστικές παραδόσεις των Ναυτεργατών και του ταξικού ναυτεργατικού κινήματος δεν συνάδουν με εκδηλώσεις και μνημεία που στήνονται από εκπροσώπους της αστικής τάξης και το πολιτικό τους προσωπικό στην κυβέρνηση, στα κόμματα, στους δήμους και στα συνδικάτα.

Συνιστούν κατάφωρη προσβολή στα θύματα που έχασαν τη ζωή τους για να αυγατίσουν τα κέρδη των εφοπλιστών και χάρη στην δική τους συνεισφορά και θυσία οικοδομήθηκε σήμερα μία ναυτιλία από την οποία οι εφοπλιστές έχουν εξοβελίσει την συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων Ναυτεργατών.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ



Υ.Γ.: Στην διάρκεια της δικτατορίας, αυτή, στον χώρο της Πειραϊκής σήκωσε έναν τεράστιο σταυρό μαζί με τις τοπικές και εκκλησιαστικές αρχές προς τιμή και για την μνήμη των αδικοχαμένων Ναυτικών...

Κανένας Ναυτεργάτης δεν τίμησε αυτόν τον σκελετό που κακότεχνα έστησε η φασιστική χούντα και τα ανθρωπάριά της επιδιώκοντας να ξεπλύνει τα εφοπλιστικά εγκλήματα.

Την ίδια αντιμετώπιση θα έχει από την συντριπτική πλειοψηφία των ναυτεργατών η νέα απόπειρα των Μώραλη - Μαρινάκη οι οποίοι ευελπιστούν ότι με παρόμοιες εκδηλώσεις θα διαγράψουν από την μνήμη των Ναυτεργατών την εφοπλιστική ασυδοσία και να εμφανιστούν ως τιμητές τους.


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΕΝΕΝ

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.