ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ

BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

ΠΕΝΕΝ: Αγωνιστική απάντηση στα σχέδια κυβέρνησης - Cosco

Πρώτη δυναμική αγωνιστική απάντηση κατά των σχεδίων κυβέρνησης – Cosco





Με μία δυναμική κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε στις 19/4/2019 στην Πλατεία Κοραή του Πειραιά, έδωσαν το αγωνιστικό τους παρόν κάτοικοι του Πειραιά που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα εργατικών σωματείων - κινήσεων πολιτών και διαφόρων άλλων συλλογικοτήτων.

Η συγκέντρωση είχε πλατύ και ενωτικό χαρακτήρα, η συμμετοχή σε αυτήν ξεχώριζε από την ευρύτητα, την πολυχρωμία και την πολυτασικότητα, αφού σε αυτήν πήραν μέρος δυνάμεις που βρίσκονται σε ένα ευρύτατο φάσμα του πολιτικού και κοινωνικού πλαισίου.

Αυτό εκφράστηκε επίσης στην κοινή ανακοίνωση, στις ομιλίες αλλά και στα συνθήματα που κυριάρχησαν στη συγκέντρωση και στην πορεία που ακολούθησε στους δρόμους του Πειραιά.

Η καταγγελία για το ξεπούλημα του λιμανιού, το Master Plan της Cosco, οι συνέπειες που αυτό παράγει για την πόλη και τους πολίτες του Πειραιά, οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των προηγούμενων για την ιδιωτικοποίηση ήταν στο επίκεντρο της συγκέντρωσης και της πορείας.

Στη συγκέντρωση μίλησαν εκπρόσωποι εργατικών σωματείων, των κινήσεων των πολιτών που αναπτύσσουν τη δράση τους στην Πειραϊκή, από την «Εργατική λέσχη Κερατσινίου Δραπετσώνας», την «Λαϊκή Συσπείρωση Πειραιά».

Συμμετοχή στη συγκέντρωση είχαν επίσης τα αυτοδιοικητικά σχήματα «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή Αττικής», «Ανυπότακτη Αττική», «Ο Πειραιάς που αγαπάμε», «Ανταρσία στο Λιμάνι» κ.α.

Στην ομιλία του ο πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε ότι με τη συμμετοχή μας στη σημερινή κινητοποίηση θέλουμε να καταδείξουμε τη σταθερή και συνεπή θέση μας αλλά και τον αγώνα μας ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές κυβέρνησης – κεφαλαίου – Ε.Ε και των άλλων αστικών πολιτικών και τοπικών δυνάμεων που συμπορεύονται και συστοιχίζονται σε μία κοινή κατεύθυνση ξεπουλήματος και εκποίησης του δημόσιου πλούτου, στρώνουν από κοινού τον δρόμο για το εγχώριο και ξένο κεφάλαιο έναντι πινακίου φακής να αγοράζει φιλέτα και κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις μέσα από τις οποίες στοχεύει στην παραπέρα αύξηση των υπερκερδών του και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς του.

Στην κατεύθυνση αυτή η κινεζική κρατική Cosco αξιοποίησε τη συμφωνία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και έβαλε πόδι στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας, η θέση του οποίου έχει μεγάλη όχι μόνο οικονομική αλλά και γεωστρατηγική σημασία για την διείσδυσή της στην Ευρώπη. Την Coscoκαι τους πολυεθνικούς ομίλους οφείλουμε να τους κρίνουμε ως οικονομικό πολιτικό φαινόμενο και όχι με όρους και χαρακτηρισμούς μαφίας.

Η συμμετοχή της ΠΕΝΕΝ, που αποτελεί ένα από τα πιο πρωτοπόρα ταξικά συνδικάτα της χώρας μας, στη σημερινή μας συγκέντρωση θέλει να αναδείξει την ανάγκη, με αφορμή το Master Plan Cosco - κυβέρνησης (όπως κάναμε με συνέπεια και στη φάση της ιδιωτικοποίησης), ότι είναι αναγκαίο να συγκροτηθεί μία ευρεία εργατική και κοινωνική συμμαχία που θα βάλει εμπόδια και θα ματαιώσει τους σχεδιασμούς κυβέρνησης Cosco.

Σχεδιασμοί σύμφωνα με τους οποίους επιχειρείται η επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή για μεγαθήρια κρουαζιερόπλοια, το Logistics Center στο Κερατσίνι, τα εμπορικά κέντρα και ξενοδοχεία εντός του λιμανιού αλλά και η παραπέρα επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων στο λιμάνι.

Το Master Plan της Cosco – κυβέρνησης, όπως αυτό έχει δρομολογηθεί, θα έχει σοβαρότατες συνέπειες για τους πολίτες του Πειραιά και ευρύτερα του λεκανοπεδίου της Αττικής, θα επιβαρύνει το περιβάλλον, το συγκοινωνιακό, τα εργατικά δικαιώματα, την ποιότητα ζωής των κατοίκων, θα καταστρέψει το φυσικό κάλλος, θα υπονομεύσει και θα απαξιώσει την ιστορική μας κληρονομιά, θα μετατρέψει το λιμάνι σε άβατο για τον λαό του Πειραιά και των συνοικιών του.

Να γιατί είχαμε και έχουμε σταθερό προσανατολισμό για δημόσιο λιμάνι στην υπηρεσία του λαού και όχι για τα υπερκέρδη των πολυεθνικών.

Στηρίξαμε και συμβάλαμε καθοριστικά οι κινητοποιήσεις των κατοίκων της Πειραϊκής να συνδεθούν και να επεκταθούν στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και των συνοικιών του, να αγκαλιάσουν και να συσπειρώσουν ευρύτερες εργατικές, λαϊκές και κοινωνικές δυνάμεις, να συγκροτηθεί ένα μαζικό τοπικό λαϊκό κίνημα που θα βάζει μπροστά τις ανάγκες του λαού και όχι τα σχέδια, τα συμφέροντα και τα κέρδη της κινεζικής Cosco.

Η πάλη κατά του Master Plan της Cosco πρέπει να είναι στενά συνδεδεμένη με την ανοιχτή αμφισβήτηση της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων και συνολικά με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Πρέπει να αποκαλύψουμε στην προσπάθειά μας αυτή ποιοι είναι οι σύμμαχοι και ποιοι οι αντίπαλοί μας στον αγωνιστικό δρόμο που έχουμε να διανύσουμε μπροστά μας το επόμενο διάστημα.

Να μη συγκαλύψουμε για οποιαδήποτε σκοπιμότητα κυρίως ευθύνες πολιτικών δυνάμεων, ακόμη και προσώπων που έβαλαν πλατιά - φαρδιά την υπογραφή τους (π.χ Δρίτσας) στο ξεπούλημα του λιμανιού και σήμερα βάζουν πλάτη στο καταστροφικό Master Plan της Cosco αυτό να υλοποιηθεί.

Να στιγματίσουμε τον ρόλο των τοπικών δυνάμεων και παραγόντων π.χ δημοτικής αρχής Πειραιά, περιφέρειας, δημάρχων άλλων δήμων αλλά και υποψηφίων δημάρχων όπως του Μώραλη και άλλων υποψηφίων ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας.

Κυβέρνηση - Νέα Δημοκρατία και τα άλλα συστημικά αστικά πολιτικά κόμματα και τα Μ.Μ.Ε. που προβάλουν και διαφημίζουν τις θέσεις και τις πολιτικές τους για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και την παράδοσή του στο εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο, αναμασούν καθημερινά τα περί ανάπτυξης και νέων επενδύσεων, δημιουργίας θέσεων εργασίας και άλλες τέτοιες φαιδρότητες, κάνοντας πως αγνοούν το παράδειγμα της Cosco το οποίο έχει συντρίψει, έχει κάνει φύλλο και φτερό την άθλια επικοινωνιακή τους προπαγάνδα.

Αυτό το μοντέλο (Cosco) διαμορφώνει πλέον τις συνθήκες ο Πειραιάς να μετατραπεί σε μία γενικευμένη «ελεύθερη οικονομική ζώνη» στην οποία θα επικρατεί ο εργασιακός μεσαίωνας.

Πετροβολούν, στοχοποιούν και συκοφαντούν οποιαδήποτε εργατική και λαϊκή αντίσταση αντιπαλεύει τα σχέδιά τους.

Η ΠΕΝΕΝ δηλώνει ότι θα συμμετάσχει και θα στηρίξει με όλες τις δυνάμεις της την ανάγκη περαιτέρω διεύρυνσης αυτού του μετώπου, στο οποίο θα πρέπει να συσπειρωθούν με όρους κινήματος ακόμη πιο πλατύτερες δυνάμεις, έχοντας όμως σε κάθε περίπτωση ξεκάθαρο και συγκεκριμένο περιεχόμενο, προσανατολισμό και στόχο.

Εργατικά σωματεία, λαϊκές επιτροπές, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, συλλογικότητες αλλά και πολιτικές δυνάμεις που αντιπαλεύουν την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων με συνέπεια, πρέπει να βρεθούν στην ίδια όχθη με μας, να στηρίξουν την μεγάλη αυτή αγωνιστική πρωτοβουλία.

Στόχος μας επίσης πρέπει να είναι το επόμενο διάστημα η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση, η κινητοποίηση, η αγωνιστική δράση του λαού σε σύγκρουση με τα σχέδια Cosco - κυβέρνησης.


Παλεύουμε για δημόσιο λιμάνι, Όχι στην επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή, τα logistics Centers, τα καζάνια στο Πέραμα, την κινεζοποίηση των εργασιακών σχέσεων.

Μετά το τέλος της συγκέντρωσης ακολούθησε πορεία στους δρόμους του Πειραιά στην οποία κυριάρχησαν τα συνθήματα: « Όχι λιμάνι στην Πειραϊκή», «Τσίπρα - Μητσοτάκη ακούστε το καλά, τα σχέδιά σας θα μείνουν στα χαρτιά», «Το λιμάνι ανήκει στους εργάτες και όχι στις πολυεθνικές και τους κεφαλαιοκράτες» κ.α.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.