BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΨΥΧΑ ΤΟΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ

Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ ενόψει της απεργιακής κινητοποίησης τη Δευτέρα, 3 του Σεπτέμβρη, και δηλώνουμε πως οι ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ  είμαστε στο πλευρό τους:

Μονόδρομος η οργάνωση και η κλιμάκωση του απεργιακού αγώνα των Ναυτεργατών 

Τα δίκαια αιτήματα των Ναυτεργατών είναι ενιαία, αδιαίρετα και επιβάλλεται η επίλυσή τους

Συνάντηση με πρωτοβουλία του ΣΕΕΝ για το θέμα των ΣΣΕ στην επιβατηγό Ναυτιλία έγινε αργά το μεσημέρι στις 31/8/2018.
Στη συνάντηση αυτή υποτίθεται ότι επρόκειτο να κατατεθεί νέα βελτιωμένη πρόταση εκ μέρους των ακτοπλόων εφοπλιστών για την ανανέωση των ΣΣΕ. Η περιβόητη πρόταση περιλάμβανε αυξήσεις 1% από 1/9/2018 έως 30/6/2019 και 1% από 1/7/2019 έως 31/12/2019 στα πλαίσια διετούς ΣΣΕ.
Με βάση την πρόταση των ακτοπλόων εφοπλιστών καθίσταται σαφές για πολλοστή φορά ότι αρνούνται αυτό που αποτελεί κοινή πεποίθηση όλων των Ναυτεργατών, ότι μετά από μία οκταετία περικοπών και μειώσεων των αποδοχών τους οι αυξήσεις πρέπει να είναι ουσιαστικές και να καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών που είχε το ναυτικό εισόδημα οι οποίες αγγίζουν το 30%. Επίσης έγινε σαφές ότι το διεκδικητικό πλαίσιο της ΠΝΟ τόσο σε ότι αφορά τις οικονομικές διεκδικήσεις (αύξηση 5% και αυτό διαπραγματεύσιμο) όπως και το αντίστοιχο των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού «να δοθούν αυξήσεις» βρίσκονται, όπως επανειλημμένα έχουμε καταγγείλει, μακριά από τις προσδοκίες και τις ανάγκες του Ναυτεργατικού μας κόσμου.
Ταυτόχρονα η τακτική που έχει εγκαινιάσει η πλειοψηφία της ΠΝΟ (και αποδέχονται οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού) να χρησιμοποιεί ως μεσάζοντα στην διαπραγμάτευση για την ΣΣΕ τον Υπουργό Ε.Ν, ο οποίος έφτασε στο σημείο ο ίδιος να υποδεικνύει τα ποσοστά των αυξήσεων, αποτελεί ένα επικίνδυνο ολίσθημα το οποίο οδηγεί εκτός διαπραγμάτευσης τα θεσμικά αιτήματα που συνδέονται με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική. Αυτό αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της Κυβέρνησης να εμφανίζεται αυτή ότι δήθεν συμβάλλει θετικά στην επίλυση των διαφορών μεταξύ Ναυτεργατών - Εφοπλιστών και σε ανταπόδοση η πλειοψηφία της ΠΝΟ να δίνει και τυπικά συγχωροχάρτι στην αντιδραστική κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική και στην πράξη να εγκαταλείπει τα αιτήματα αυτά.
Από την άλλη οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΕΜΕΝ - ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ - ΠΕΕΜΑΓΕΝ) επέλεξαν να μην παρουσιαστούν στην χθεσινή διαπραγμάτευση δίνοντας με τον τρόπο αυτό λευκή επιταγή στον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και στον επικεφαλής Γ.Γ της ΠΝΟ να διαχειριστούν μόνοι τους το μεγάλο πρόβλημα των ΣΣΕ.
Αυτοί προτίμησαν αντί να προσέλθουν, να καταγγείλουν και να ανατρέψουν το άθλιο σκηνικό που διαμορφώνεται τις τελευταίες ημέρες (όπως έκανε η ΠΕΝΕΝ) να βγάλουν τελικά μία ανακοίνωση και ακολούθως να πάνε στα σπίτια τους.... Στην προβοκατόρικη αυτή ανακοίνωση στοχοποιούν τον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ, ότι δήθεν η συμμετοχή του στην διαπραγμάτευση θα υπονομεύσει την απεργία.
Με αυτά και με εκείνα γίνονται φαιδροί και καταγέλαστοι και η αξία του λόγου τους και της ανακοίνωσής τους ισούται με ένα κουρελόχαρτο. Κατά τα λοιπά, οι ίδιες αυτές δυνάμεις τα τελευταία δύο χρόνια εκλιπαρούν μέσα από άτυπες - παρασκηνιακές συναντήσεις  και παζάρια στο ΥΕΝ να τους πετάξουν κάποιο ξεροκόμματο στην γραμμή της Αδριατικής.
Παράλληλα δεν έχουν έως και σήμερα τοποθετηθεί σε αυτό που έπραξε από την αρχή η ΠΕΝΕΝ διαχωρίζοντας πλήρως και κατηγορηματικά την θέση της στο ποσοστό αύξησης που ζητάει η ΠΝΟ (5%), αντίθετα την διευκολύνουν τα μέγιστα μιλώντας γενικά περί αυξήσεων χωρίς ποτέ οι ίδιοι να προσδιορίσουν το ποσοστό που διεκδικούν. Αυτό έλυσε τα χέρια της γνωστής πλειοψηφίας της ΠΝΟ να μιλάει για εξευτελιστικές και ταπεινωτικές αυξήσεις. Τόσο οι μεν όσο και οι δε αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι την όποια αγωνιστική κινητοποίηση των Ναυτεργατών. Από κοινού απορρίπτουν στα πλαίσια της απεργίας κάθε μορφή αγωνιστικής κινητοποίησης (συγκέντρωση, διαδήλωση, παράσταση προς ΥΕΝ - ΣΕΕΝ κ.λπ). Επιλέγουν να έχουν συνειδητά και σκόπιμα τους Ναυτεργάτες στο περιθώριο χωρίς καμία ουσιαστική συμμετοχή, ρόλο και λόγο. Σε αντίθεση με την ΠΕΝΕΝ που θεωρεί ως αναντικατάστατη την συμμετοχή των Ναυτεργατών για την αποτελεσματική διεκδίκηση των αιτημάτων.
Εμείς πιστεύουμε ακράδαντα ότι μόνο αυτή η μαζική συμμετοχή των Ναυτεργατών μπορεί να κάμψει την εφοπλιστική και κυβερνητική αδιαλλαξία, να τσακίσει κάθε υπονομευτική και απεργοσπαστική κίνηση ενάντια στην απεργία αλλά ταυτόχρονα θα κόψει τα πόδια και τα χέρια εκείνων που προωθούν επιλογές οι οποίες αντιστρατεύονται τα Ναυτεργατικά συμφέροντα.
Ακριβώς αυτός ήταν και παραμένει ο αδύνατος κρίκος των περισσοτέρων απεργιακών κινητοποιήσεων που εφοπλιστές - ΥΕΝ και εργοδοτικός συνδικαλισμός αξιοποίησαν έως σήμερα για να σταματούν και να αναστέλλουν μεγάλες απεργιακές μάχες στον χώρο των Ναυτεργατών. Εργοδοτικός και κομματικός συνδικαλισμός εχθρεύονται και λυσσασμένα αντιπαλεύουν για να μην βρεθεί στο προσκήνιο ο ίδιος ο Ναυτεργατικός μας κόσμος. Αντίθετα μία κάστα των παραπάνω συνδικαλιστών να αποφασίζει ερήμην τους. Επειδή οι αθλιότητες του κομματικού συνδικαλισμού έχουν ξεπεράσει τα εσκαμμένα και πολλές φορές βλέπουν τον ίσκιο τους και νομίζουν ότι είναι το μπόι τους, θέλουμε να υπογραμμίσουμε απευθυνόμενοι στους Ναυτεργάτες ότι τόσο ο κομματικός όσο και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός κινούνται σε θολά νερά με σκοπό να δημιουργήσουν σύγχυση και αποπροσανατολισμό, για αυτό οφείλουμε δημόσια να επισημάνουμε ότι αναφορικά με τις διαπραγματεύσεις μέχρι αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο γραμμές.  Αυτή της ΠΕΝΕΝ η οποία διεκδικεί να καλυφθεί το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών του εισοδήματος τους, όπως αναφέρουμε παραπάνω, και παράλληλα να δρομολογηθούν ουσιαστικές λύσεις στα εκκρεμή κοινωνικοασφαλιστικά και εργασιακά αιτήματα τους, και η πρόταση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ η οποία ουσιαστικά υιοθετεί την πρόταση Κουρουμπλή για αύξηση 1,5% το 2018, 1,5% για το 2019 εγκαταλείποντας όλα τα υπόλοιπα αιτήματα της απεργιακής κινητοποίησης.
Η ΠΕΝΕΝ δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να υπογράψει συλλογική σύμβαση εάν δεν γίνουν αποδεκτά τα παραπάνω αιτήματά της. Αντίθετα θα συνεχίσει αποφασιστικά τον αγώνα της οι διεκδικήσεις αυτές να γίνουν υπόθεση όλων των Ναυτεργατών.
Καλούμε τα μέλη μας να δώσουν αγωνιστικό παρόν την Δευτέρα 3/9/2018 το πρωί 5.30 π.μ  στην καντίνα μέσα στο λιμάνι απέναντι από το κτήριο – γραφεία της ΑΝΕΚ.
Η Διοίκησητης ΠΕΝΕΝ


ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.