BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

Δεν ήξερα πως υπάρχουν τόσες γυναίκες ναυτικοί!

Έκπληκτος δήλωσε απόψε ένας καλός μου φίλος στο face book, διαβάζοντας ένα σχόλιο που έκανα σχετικά με τις γυναίκες ναυτικούς. Έκπληκτος από τον αριθμό των γυναικών που ανέφερα ότι συμμετέχουν στο γκρουπ Καπετάνισσες  του face book. Και όμως δεν είπα και κανέναν τεράστιο αριθμό, για περισσότερες από 150 μίλησα. Αριθμός που προκύπτει από δημοσκόπηση ανάμεσα στα μέλη του γκρουπ και που έχουν ξεπεράσει τα 350. Το 150 λοιπόν είναι το σίγουρο αλλά λαμβάνοντας υπόψη πως δεν έχουν ψηφίσει όλα τα μέλη (και ξέροντας την ιδιότητα αρκετών απ' αυτά με βεβαιότητα καθώς και το ότι δεν είναι όλες οι γυναίκες ναυτικοί μέλη του γκρουπ) λέμε πως υπάρχουν τουλάχιστον άλλες τόσες γυναίκες ναυτικοί στην Ελλάδα. Και πάλι λίγες λέω.

Αναλυτικά στο δικό μας γκρουπ μετέχουν:

104 δοκίμισσες (δηλαδή κοπέλες που ακόμη σπουδάζουν σε σχολές πλοιάρχων)

41 ανθυποπλοίαρχοι

2 υποπλοίαρχοι

6 πλοίαρχοι (μία συνταξιούχος και οι άλλες εν ενεργεία)

Εκτός όμως από τις Καπετάνισσες στο γκρουπ έχουν γραφτεί και ασυρματίστριες και μηχανικοί πλοίων. Έχουμε λοιπόν στη σχετική δημοσκόπηση τα εξής στοιχεία:

3 δοκίμισσες μηχανής

1 τρίτη μηχανικός

1 δεύτερη μηχανικός

1 ασυρματίστρια

Στα στοιχεία αυτά έχουμε να προσθέσουμε μέλη που πέρασαν από το γκρουπ αλλά για πολλούς και ποικίλους λόγους δεν είναι πια στο face book. Ανάμεσά τους 2 γυναίκες υποπλοιάρχοι.

Κι ακόμη γυναίκες ναυτικούς που δε συμμετέχουν οι ίδιες στο γκρουπ αλλά τα παιδιά τους και κυρίως οι κόρες τους. Στην περίπτωση αυτή ανήκουν πολλές από τη δική μου τη σειρά που στην πλειοψηφία τους έχουν δίπλωμα ανθυποπλοιάρχου, όχι όμως και face book. 5 τουλάχιστον ανθυποπλοίαρχοι είναι σ' αυτή την κατηγορία και 1 ασυρματίστρια.

Καλώς ή κακώς υπάρχουν και μέλη που δεν έχουν δηλώσει ιδιότητα στη δημοσκόπηση όμως μας είναι γνωστή ή την έχουν αναφέρει οι ίδιες σε σχόλιά τους. Ανάμεσά τους 1 υποπλοίαρχος, 1 ανθυποποπλοίαρχος και 1 ασυρματίστρια (το λιγότερο).

Με αυτά και μόνο τα στοιχεία έχουμε σίγουρα 170 γυναίκες ναυτικούς που έχουν έρθει σε επαφή με το συγκεκριμένο γκρουπ.

Από κει και πέρα γνωρίζω πολλές ακόμη που δεν είναι μέλη του γκρουπ ή και του face book. Πχ από τη δική μου τη σειρά, τις 29 πρώτες Ελληνίδες Καπετάνισσες από δημόσια σχολή, συμμετέχουμε στο γκρουπ ή συμμετείχαν στο παρελθόν μόνο οι 12. Μιλάμε για τις αποφοίτους του 1980 από την ΑΔΣΕΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ. Πάλι καλά να λέμε που καταφέραμε να έρθουμε σε επαφή μέσω διαδικτύου και τόσες μετά από τριάντα και πλέον χρόνια αποφοίτησης. Από την επόμενη φουρνιά, του 81, συμμετέχουν πολύ λιγότερες. Και είναι κρίμα γιατί από τις αποφοίτους αυτού του έτους βγήκαν και πρώτες πλοίαρχοι. Τουλάχιστον 3. Από τις οποίες μόνο η 1 συμμετέχει στο γκρουπ.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και τις παλιότερες γενιές, που είχαν αποφοιτήσει ή ναυτικά λύκεια ή ιδιωτικές σχολές. Ξέρουμε για παράδειγμα σίγουρα την ύπαρξη της Άννας Σαρρίδου από τις αρχές της δεκαετίας του 60 καθώς και της Νίκης Σκέντζου τη δεκαετία του 70. Την καπτα - Νίκη την είχαμε συναντήσει στη σχολή μας το 1979 όταν ήταν ήδη γραμματικός και οι πληροφορίες μας λένε ότι έφτασε και στου πλοιάρχου. Και βέβαια τις ασυρματίστριες αυτής της περιόδου που ήταν αρκετές.

Αν τώρα υπολογίσουμε πως σήμερα πια φοιτούν εκατοντάδες κοπέλες στις ΑΕΝ, και για πλοίαρχοι και για μηχανικοί, καταλαβαίνουμε ότι πιθανόν ο αριθμός γυναικών ναυτικών να φτάνει και τις 1.000.

Πόσες όμως είναι εν ενεργεία και ταξιδεύουν; Εδώ τα νούμερα είναι κατά πολύ λιγότερα...

Όπως βεβαίως και των αντρών που τελείωσαν σχολές εμπορικού ναυτικού. Πόσοι αλήθεια και από αυτούς συνεχίζουν τη θάλασσα;

Μην ξεχνάμε όμως ότι ναυτικοί δεν είναι μόνο οι αξιωματικοί καταστρώματος, μηχανής και κάποτε και ασυρμάτου. Υπάρχουν πολλές ακόμη ειδικότητες ναυτικών και αντίστοιχα πολλές γυναίκες σε κάποιες από αυτές. Πχ οι γυναίκες ναυτικοί στα επιβατικά και στα κρουαζιερόπλοια. Θαλαμηπόλοι, μάγειροι, στο λογιστήριο ή στα καταστήματα του πλοίου κλπ.

Και σε μια ευρύτερη εξέταση του θέματος μπορούμε να αναφέρουμε και τις γυναίκες του πολεμικού ναυτικού ή και λιμενικούς ακόμη - με τη σημείωση ότι σήμερα υπάρχουν στην Ελλάδα και γυναίκες λιμενάρχες. Όπως για παράδειγμα στην Πρέβεζα.

Αργά και σταθερά λοιπόν οι γυναίκες που ασχολούνται με την εμπορική ναυτιλία ή με το πολεμικό ναυτικό και το λιμενικό, όλο και αυξάνονται. Και η έκπληξη για την ύπαρξη μόνο 150 γυναικών ναυτικών στην εποχή μας είναι αδικαιολόγητη. Ή και λάθος δικό μας που δεν προβάλλουμε όσο θα έπρεπε το θεσμό της γυναίκας ναυτικού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.