BLOG ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ Ε.Ν.

Ισπανικά: Απαραίτητη γλώσσα για ναυτικούς

Από το εξαίρετο blog Μοναχικός Θαλασσοπόρος της φίλης και συναδέλφισσας εις διπλούν, Θαλασσινής (καπετάνισσα κι εκείνη στο παρελθόν, εκπαιδευτικός σήμερα) αναδημοσιεύουμε το παρακάτω άρθρο:

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ

ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η ΟΧΙ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ


Οι καθηγητές της ισπανικής γλώσσας ζητούν να εισαχθούν τα ισπανικά στην εκπαίδευση
ΑΘΗΝΑ. Από το σχολικό έτος 2006-2007 λειτουργεί πιλοτικό πρόγραμμα εισαγωγής της Ισπανικής γλώσσας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.


Tο επόμενο έτος το ΥΠΕΠΘ προτίθεται να αποφασίσει για την πλήρη εισαγωγή της Ισπανικής στην εκπαίδευση (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια), και οι καθηγητες της ισπανικής εξηγούν στους γονείς τους λόγους για τους οποίους πρέπει να στηρίξουν τη διδασκαλία των ισπανικών στα σχολεία. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο που συνέταξαν οι εκπαιδευτικοί.


Αξιότιμοι γονείς,


Από το σχολικό έτος 2006-2007 λειτουργεί πιλοτικό πρόγραμμα εισαγωγής της Ισπανικής γλώσσας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.


Έχει υποπέσει, ωστόσο, στην αντίληψή μας ότι η ενημέρωση για την ύπαρξή της ως εναλλακτική επιλογή δεύτερης γλώσσας ήταν ελλιπής, με αποτέλεσμα να έχει εισαχθεί μόνο σε κάποια γυμνάσια των οποίων οι διευθυντές ήταν θετικοί σε αυτήν την ιδέα (5ο Γυμνάσιο Αιγάλεω, Γυμνάσιο Διαβατών, 5ο Γυμνάσιο Χανίων, 5ο Γυμνάσιο Λάρισας, 3ο Γυμνάσιο Πατρών και το 1ο Γυμνάσιο Παλλήνης).


Επειδή το επόμενο έτος 2008-2009, το ΥΠΕΠΘ προτίθεται να αποφασίσει για την πλήρη εισαγωγή της Ισπανικής στην εκπαίδευση (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια), θα θέλαμε και από τη δική σας πλευρά να κάνετε ό, τι είναι δυνατόν, ώστε να μπορέσουν τα παιδιά σας να έχουν τη δυνατότητα επιλογής ισπανικών στο μέλλον.


Θα ήταν χρήσιμο, για παράδειγμα, να ζητηθεί τόσο και χειρόγραφα πάνω στην αίτηση επιλογής γλωσσών όσο και με γραπτή επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας (κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη, Δ/νση: Ανδρέα Παπανδρέου 37, Μαρούσι 151 80) και κοινοποίηση προς την Πρεσβεία της Ισπανίας (Εκπαιδευτικό Τμήμα, Δ/νση: Διονυσίου Αρεοπαγίτου 21, Αθήνα 117 42).


Στη συνέχεια, σας παραθέτουμε τους λόγους για τους οποίους θεωρούμε ότι τα ισπανικά πρέπει να διδάσκονται ως γλώσσα επιλογής:


1.Πέραν του γεγονότος ότι είναι μια από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ισπανική είναι μια από τις πιο διαδεδομένες γλώσσες διεθνώς. Είναι η επίσημη γλώσσα 21 χωρών (Ισπανία και χώρες Λατινικής Αμερικής).


Επίσης, είναι η δεύτερη επίσημη γλώσσα στη Βραζιλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες (όπου το ποσοστό των Ισπανόφωνων έχει ξεπεράσει προ πολλού το 10%), και η Ελλάδα έχει πολλές εμπορικές συναλλαγές με ισπανόφωνες χώρες.


2.Η Ισπανική είναι μια γλώσσα που μπορούν να μάθουν εύκολα οι Έλληνες διότι, τόσο η προφορά όσο και η γραμματική τους, είναι κοντά στην ελληνική γλώσσα. Διαθέτει πλούσια λογοτεχνική και μουσική παράδοση πράγμα που την καθιστά πιο προσιτή στους νέους και μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον τους.


3.Στην Ελλάδα είναι θεαματική η συμμετοχή στις εξετάσεις των Διπλωμάτων της Ισπανικής ως ξένης γλώσσας. Για τις εξετάσεις του Μαΐου 2008 έχουν ήδη εγγραφεί 5.134 υποψήφιοι, γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα στη 1η θέση συμμετοχής σε αυτές παγκοσμίως. Τούτο αποδεικνύει το αυξανόμενο ενδιαφέρον για αυτή την γλώσσα.


Εφόσον η πολιτεία δίνει μεγάλη σημασία στην εκμάθηση των γλωσσών (ΑΣΕΠ), πιστεύουμε ότι θα πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα επιλογής από περισσότερες γλώσσες.


Θα θέλαμε, τέλος, να σας πληροφορήσουμε ότι υπάρχει ήδη ικανός αριθμός αποφοίτων ελληνικών πανεπιστημίων που είναι σε θέση να διδάξουν την ισπανική γλώσσα.


Σας παρακαλούμε να ενημερώσετε τα μέλη του συλλόγου σας σχετικά, και, για οποιαδήποτε διευκρίνηση ή πληροφορία χρειασθείτε, είμαστε στη διάθεσή σας στις εξής ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τηλέφωνα:


Εκπαιδευτικό τμήμα, Πρεσβεία της Ισπανίας, Δ. Αρεοπαγίτου 21, 11742 Αθήνα asesoria.grecia@mec.es , τηλ. 210 92 13 123, φαξ 210 92 13 090


Σύλλογος Καθηγητών Ισπανικής Γλώσσας και Ισπανιστών (Σ.Ε.Κ.Ι.): aspegr@otenet.gr
Κα. Inés Martín Expósito, Πρόεδρος, Τηλ. 210 9316944 & 6974673887


Πανελλήνιος Σύλλογος Αποφοίτων Ισπανικής Γλώσσας και Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΠΑ.ΣΥ.ΑΠ.ΙΣΠ.): Licenciados.isp@gmail.com Κα Θεοδωροπούλου Θεοδώρα, Πρόεδρος, Τηλ. 2109646173 & 6978602520


Πανελλήνιος Σύλλογος Πτυχιούχων Ισπανικής Φιλολογίας (ΠΑ.Σ.Π.Ι.Φ.): aplifhi@yahoo.gr Κα Κατσικάρη Χριστίνα, Πρόεδρος, Τηλ. 210 27 70754 & 6972208676


Πανελλήνιος Σύλλογος Φοιτητών Ισπανικής Γλώσσας και Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΠΑ.ΣΥ.ΦΟΙ.ΙΣΠ.): eap.isp@gmail.com Κα Zησίμου Ηλιάνα Σοφία, Πρόεδρος, Τηλ. 2107654252 & 6977019801


Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τη συνεργασία σας.


Με εκτίμηση


Αναδημοσίευση από : http://americalatina.gr/


_____________________

Το blog ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ολόθερμα υποστηρίζει το αίτημα καθώς έχουμε άμεση γνώση του θέματος από τις γειτονιές του κόσμου. Η ισπανική ομιλείται σήμερα και σε πολλές χώρες αλλά και από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλες τις χώρες.

Επεκτείνουμε μάλιστα το αίτημα για διδασκαλία της γλώσσας αυτής και στις σχολές Εμπορικού Ναυτικού. Σήμερα πολλές εταιρείες ζητούν ανάμεσα στα υπόλοιπα προσόντα των ναυτικών που θα προσλάβουν και ειδικά εκείνων που εργάζονται στη Γέφυρα, την καλή γνώση δύο ξένων γλωσσών. Τα Ισπανικά θεωρούμε ότι έχουν αυξημένη σημασία που αιτιολογείται από τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Μακάρι λοιπόν σύντομα να τα δούμε να περνούν επίσημα από την πύλη των ΑΕΝ ως δεύτερη ξένη γλώσσα.

4 σχόλια:

  1. Ακριβώς αυτό σκέφτόμουν κι εγώ , ότι δηλαδή η Ισπανική είναι απαραίτητη για τους εμπλεκόμενους στην ναυτιλία και ειδικά στο πρακτικό της σκέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Geia sas. me lene Maria.
    Dhladh twra pou egw as poume den prolavainw na mathw ispanika, exw dunatothtes na mathw monh mou se ena xrono (mias kai ta oikonomika m den vohtoun gia frontistiria); Se ena xrono tha dwsw gia aen kai den kserw an einai kritirio gia na peraseis... :I Euxaristw!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν έχουν καμία σχέση τα Ισπανικά με εισαγωγή στη σχολή αλλά με την εύρεση εργασίας σε καράβι και μάλιστα όχι τα Ισπανικά μόνο... η γλωσσομάθεια είναι το ζητούμενο. Αν λοιπόν σκέφτεσαι να πας στη σχολή πλοιάρχων, φρόντισε να μάθεις γλώσσες. Τα Ισπανικά παρουσιάζουν αρκετά συν για να τα προτιμήσεις. Η ναυτιλία όμως έχει ανάγκη και από άλλες γλώσσες. Πχ Ρώσικα, Αραβικά κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ πάλι έχω προσέξει ότι το ζητούμενο από εταιρείες και μερικές φορές και από διενθής κανονισμούς είναι η γνώση των Αγγλικών. Και αυτό γιατί στβαπόρι λόγω πολλών εθνικοτήτων ορίζουν μια κοινή γλώσσα την οποία πρέπει να μιλούν όλοι.

    Σίγουρα μια τα Ισπνικά είναι "μεγάλός άσσος" στο μανίκι, αλλά προς το παρόν δεν είναι απαραίτητα για να περάσεις στην ΑΕΝ ή για να βρεις δουλειά σε κάποια εταιρεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Welcome onboard! Αφήστε μας το μήνυμά σας και θα προσπαθήσουμε να σας απαντήσουμε το συντομότερο δυνατό. Εκτός αν αλλού αρμενίζουμε... Οπότε κουράγιο μέχρι να καταπλεύσουμε και πάλι στο λιμάνι...

ΔΩΣΤΕ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΔΟΚΙΜΩΝ!

ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΕΝ ΑΠΑΙΤΟΥΝ:


ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΩΡΑ!


ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΕΝ

Η ώρα σε όλο τον κόσμο

Οικολογικό Περισκόπιο

10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010: ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΕΣ ΑΠΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΧΟΛΗ



Ο ΟΡΚΟΣ


ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΡΑΤΗΣΑΜΕ...


ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΟΝ ΖΗΤΗΣΑΝ;


Στα μάτια σας, μας είπαν, βλέπουμε το μέλλον της Ναυτιλίας. (Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, κ. Φικιώρης)

Μα το δικό μας μέλλον αποδείχτηκε κόλαση.

Τώρα τα ίδια τάζουν στα νέα κορίτσια για να τα πείσουν να πάνε στις Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού. Αυτές δε θα χρειαστεί να περιμένουν για να ανακαλύψουν την ίδια κόλαση της ανεργίας. Από το πρώτο εξάμηνο σπουδών, αναζητώντας καράβι για πρακτική άσκηση, βρίσκονται αντιμέτωπες με τις κλειστές πόρτες των εταιρειών. Δεκάδες νέες καπετάνισσες κινδυνεύουν να χάσουν το επόμενο εξάμηνο της σχολής γιατί ο Ιούλιος μπήκε και καράβι δε βρήκαν. Πολλές ακόμη αναγκάστηκαν ήδη να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους για τον ίδιο λόγο. Μα κανενός υπευθύνου δεν ιδρώνει το αυτί.

Αντίθετα μας ζητούν να σκεφτούμε το κρουαζιερόπλοιο Ζενίθ και τα διαφυγόντα κέρδη για τον τουρισμό. Την ώρα που οι ναυτεργάτες, γυναίκες και άντρες, βρίσκονται στο απόλυτο ναδίρ. Και απαιτούν να μην απεργούμε, να μην αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας. Είμαστε υποχρεωμένες να μην υπακούσουμε. Το δις εξαμαρτείν δεν αρμόζει ούτε στις γυναίκες. Και ειδικά σε καπετάνισσες.

Ορκιστήκαμε για καπετάνισσες. Όχι για νέες Ιφιγένειες. Και αυτόν τον όρκο θα τιμήσουμε. Καπετάνισσες στη θάλασσα και καπετάνισσες στη ζωή. Με το κεφάλι ψηλά απαιτούμε να τηρηθούν οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν. Και να ληφθούν μέτρα ώστε να μη σβήσει ο θεσμός τριάντα χρόνων. Το μέλλον της ναυτιλίας ανήκει και σε μας. Όχι γιατί μας το έταξε ένας υπουργός μα γιατί έχουμε κι εμείς προσφέρει τον ιδρώτα μας για την ελληνική ναυτιλία.

Τώρα όμως με την άρση του καμποτάζ και τον αφανισμό των ελλήνων ναυτεργατών που θα σημάνει, το ΝΑΤ κινδυνεύει να χρεωκοπήσει. Πώς θα πληρωθούν οι συντάξεις σε όσους ναυτεργάτες τόσα χρόνια έδιναν τις εισφορές τους;

Γι' αυτό στον αγώνα κατά της άρσης του καμποτάζ είμαστε όλοι ενωμένοι. Άντρες και γυναίκες. Παλιές και νέες καπετάνισσες. Και είναι ο αγώνας αυτός αγώνας επιβίωσης.

Μη μας ζητάτε λοιπόν να σκεφτούμε το Ζενίθ. Γιατί αυτός που βρίσκεται στο ναδίρ δεν έχει πια τίποτε άλλο να χάσει αν αγωνιστεί. Εκτός από τις αλυσίδες του.

Βίρα λοιπόν τις άγκυρες! Κι ας σπάσουν και οι καδένες. Για το μέλλον που ονειρευτήκαμε και δικαιούμαστε μετά από τριάντα χρόνια να ζήσουμε. Την καταξίωση του θεσμού της ελληνίδας καπετάνισσας.

Έτσι τιμούμε εμείς την επέτειο των τριάντα χρόνων από την αποφοίτηση. Με αγώνες!

Εκεί, στον Πειραιά, στο λιμάνι. Που η ακηδία όλων μας ξεμπάρκαρε.

Είναι η ώρα να μας ξαναβρούν μπροστά τους. Και η ώρα να σταματήσουν να ξεγελάν κι άλλες αθώες κοπέλες με κούφιες υποσχέσεις. Η ώρα να βγει ο θεσμός από την κόλαση.

Τριάντα χρόνια μετά ξέρουμε καλά γιατί μας άνοιξαν την πόρτα της ναυτιλίας. Χωρίς καν να το ζητήσουμε εμείς. Τώρα νομίζουν πως έχουν το δικαίωμα να την ξανακλείσουν. Ωραία λοιπόν. Στις δικές τους κλειστές πόρτες απαντάμε με κλειστά λιμάνια. Δίκαιο δεν είναι;

Ή όλοι μαζί στο ζενίθ ή όλοι μαζί στο ναδίρ. Δεν μπορεί η μεν ελληνόκτητη ναυτιλία να είναι πρώτη στον κόσμο και να ανθοφορεί και οι έλληνες ναυτεργάτες να πετιούνται στον καιάδα. 85.000 έλληνες ναυτικοί το 1980, λιγότεροι από 20.000 σήμερα. Μιλάνε οι αριθμοί. Κόντρα στους αριθμούς για τα διαφυγόντα κέρδη από το Ζενίθ και το κάθε Ζενίθ. Και στο κάτω κάτω ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Απαιτούμε λοιπόν από την Πολιτεία να θέσει στο ζενίθ της τον άνθρωπο. Ζητάμε να πάρει πίσω την άρση του καμποτάζ και να θεσμοθετήσει μέτρα στήριξης τόσο των ελλήνων ναυτεργατών όσο και της γυναίκας ναυτεργάτριας.

Ζητάμε πολλά; Όχι! Ζητάμε μόνο να τιμήσουν τα τριάντα χρόνια που χωρίς καμία στήριξη καταφέραμε να κρατήσουμε ζωντανό το θεσμό της ελληνίδας καπετάνισσας. Και που παρά τις αντιξοότητες έχουμε σήμερα να καμαρώνουμε αρκετές συναδέλφισσες σε βαθμό υποπλοιάρχου αλλά και πρώτου πλοιάρχου.

Αποδείξαμε πως μπορούμε να σταθούμε ισάξια με τους άντρες συναδέλφους στις γέφυρες των πλοίων. Και δεν ανεχόμαστε άλλο πια ούτε διακρίσεις εξαιτίας του φύλου μας ούτε και άλλη εκμετάλλευση των γυναικών ναυτικών με στόχο να χτυπηθεί συνολικά το ναυτεργατικό κίνημα. Σας είπαμε, ξέρουμε γιατί μας ανοίξατε την πόρτα. Δε μας κάνατε χάρη.

Μας βάλατε στα καράβια για τον ίδιο λόγο που τώρα βάζετε τους αλλοδαπούς. Χωρίς να νοιάζεστε αν θα τα καταφέρουμε επαγγελματικά. Μας θέλατε το πολύ πολύ για ανθυποπλοιάρχους. Δεν περιμένατε πως θα καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Επιδιώκατε να δημιουργήσετε ζευγάρια ναυτικών. Να μένουμε περισσότερο στο πλοίο, να δεχόμαστε μικρότερους μισθούς για να μας ναυτολογήσετε μαζί. Κι όταν τα σχέδιά σας βγήκαν όλα πλάνα, βιαστήκατε να μας κλείσετε την πόρτα. Προτιμώντας τους αλλοδαπούς.

Ε, σας λέμε ότι και αυτό το σχέδιο πλάνη θα βγει. Θα φροντίσουν οι ναυτεργάτες γι' αυτό. Κι εμείς θα σταθούμε δίπλα τους. Δίπλα στο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα. Γιατί αυτό και μόνο μας στήριξε αταλάντευτα τριάντα τόσα χρόνια. Αν μη τι άλλο χρωστάμε τώρα να ανταποδώσουμε.

Γιατί αχάριστες οι ελληνίδες καπετάνισσες δεν είναι. Και το ξέρετε. Όπως αγαπήσαμε τα καράβια σας όταν μας δώσατε την ευκαιρία να εργαστούμε , και υπερβάλαμε εαυτούς για να σταθούμε αντάξιες, ίδια τώρα τιμούμε τα τριάντα χρόνια της παρουσίας μας υποστηρίζοντας ολόψυχα τον αγώνα των ναυτεργατών.

Στο κάτω κάτω δε μας αφήσατε άλλο δρόμο. Ο αγώνας των ναυτεργατών είναι η μόνη μας ελπίδα να μη σβήσει ο κλάδος μας. Και να μην πάνε στράφι τριάντα χρόνια προσπάθειας και θυσίας.